Ostra białaczka limfoblastyczna

Ostra białaczka limfoblastyczna (acute lymphoblstic leukemia - ALL) wynika z nabytego (nie dziedzicznego) uszkodzenia DNA rozwijających się komórek w szpiku kostnym.
Ostra białaczka limfoblastyczna jest złośliwym schorzeniem rozrostowym, występującym najczęściej u ludzi młodych. Występuje głównie u dzieci i stanowi 95% białaczek. U dorosłych obserwuje się jej występowanie przeważnie przed 30 rokiem życia i stanowi tylko 20% wszystkich ostrych białaczek. Zasadnicze objawy i powikłania są podobne jak w ostrej białaczce szpikowej. Z cech różniących obserwuje się częstsze występowanie powiększenia węzłów chłonnych i śledziony. Wśród powikłań na szczególną uwagę zasługują zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym o charakterze białaczki opon mózgowych.

W większości przypadków przyczyna ostrej białaczki limfoblastycznej nie jest jasna. Kilka czynników wiązano ze zwiększeniem ryzyka choroby. Należą do nich:

• narażenie na wysokie dawki promieniowania, dokładnie poznane na przykładzie pozostałych przy życiu ludzi po wybuchu bomby atomowej w Japonii,
• narażenie na substancje chemiczne takie jak benzen czy gaz musztardowy,
• predyspozycja genetyczna mechanizmy wewnątrzustrojowe:hormonalne, immunologiczne i inne.
  

Leczenie:

Pacjenci z ostrą białaczką limfoblastycznej potrzebują leczenia tak szybko jak tylko jest to możliwe po zdiagnozowaniu choroby. Głównym celem leczenia jest doprowadzenie do remisji, czyli stanu w którym będą nieobecne we krwi i szpiku białaczkowe komórki blastyczne, obraz krwi obwodowej będzie prawidłowy.

Dzieci są zawsze leczone w jednym z odpowiednio wyposażonych i przygotowanych ośrodków ogólnopolskich. Przed rozpoczęciem kuracji często robi się dziecku transfuzję krwi: nabierze wtedy żywszych kolorów, powinny skończyć się krwawienia i przestać robić siniaki. Może także dostawać antybiotyki.

Brak komentarzy