Siatkówczak

Siatkówczak, retinoblastoma,  nowotwór wrodzony dziecięcy, złośliwy, wewnątrzgałkowy, często dziedziczny. Po czerniaku złośliwym naczyniówki zajmuje drugie miejsce w tej grupie nowotworów. Jest dość rzadką chorobą - zapadalność na siatkówczaka szacuje się na około 4 przypadki na milion rocznie. Siatkówczak ujawnia się zazwyczaj do trzeciego roku życia i w nawet 40% przypadków zajmuje oboje oczu. Występuje u niemowląt i małych dzieci. Guza wykrywa się zazwyczaj zbyt późno, gdy zajęta jest już pokaźna część oka. Na samym początku choroba objawia się tzw. leukokorią, czyli białym odblaskiem w oku lub obu oczach, albo czasami także zezem. Siatkówczak jest zazwyczaj dziedziczny, czyli germinalny. Jest to guz występujący po obu stronach i posiadający wiele ognisk. Jeśli dziecko zapada na ten rodzaj siatkówczaka, jest też zagrożone pojawieniem się innych nowotworów, np. trójstronnym siatkówczakiem, czyli szyszyniakiem płodowym, a także mięsakiem kostnym.
Leczenie:

Radioterapią tego typu siatkówczaka wywołuje częste występowanie innych nowotworów głowy w pierwszych trzech dekadach życia chorego. Jeżeli mamy jakiekolwiek podejrzenia, że u dziecka rozwija się siatkówczak, należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Szybkie rozpoznanie i podjęcie leczenia daje większą szansę na bezbolesny i szybki powrót do zdrowia. W rodzinach, w których już wcześniej pojawiły się przypadki siatkówczaka, małe dzieci należy zbadać okulistycznie. Szybka reakcja pozwala wyleczyć niemal wszystkich chorych, z ubytkami w polu widzenia, ale z zachowaniem gałki ocznej. Małe guzy są uleczalne w ponad 90% przypadków. Leczenie polega na zastosowaniu współczesnych środków, głównie chemioterapii, naświetlania pierwiastkami radioaktywnymi i fotokoagulacji ksenonowej lub laserowej. Niestety, siatkówczak zaawansowany jest uleczalny tylko w 30%.

Kiedy możemy podejrzewać siatkówczaka?

Gdy dziecko ma zeza, jego oczy są przekrwione i pojawia się stan zapalny gałki ocznej. Jednakże w większości przypadków guz zostaje rozpoznany dopiero później, na podstawie objawów takich jak: exophthalmos (czyli wysadzenia gałki ocznej z oczodołu na skutek zmniejszania się jego pojemności lub zwiększenia jego zawartości) i tzw. „kocie oko”, czyli widoczna serowata tkanka guza na siatkówce oka, przeświecające przez soczewkę. Zbyt późne rozpoznanie, które jest niestety najczęstsze, skutkuje zazwyczaj koniecznością usunięcia gałki oka. Stosuje się także uzupełniająco radioterapię i chemioterapię. Zaniedbanie leczenia doprowadza do przerzutów i do zgonu chorego.

Brak komentarzy