Rak jelita grubego

Przyczyna powstawania raka jelita grubego nie jest jeszcze w pełni wyjaśniona. Przypuszcza się, że istnieje związek między jego występowaniem a czynnikiem genetycznym oraz czynnikiem pokarmowym.
Przy istniejącej predyspozycji genetycznej do jego występowania usposabia dieta małoresztkowa (bez-błonnikowa) z towarzyszącym nadmiarem tłuszczów. Z jednej strony dieta ta, modyfikując florę bakteryjną przewodu pokarmowego, ułatwiałaby tym samym metabolizm pewnych związków chemicznych w organizmie w kierunku powstawania substancji sprzyjających rozwojowi raka. Z drugiej zaś strony, zwalniając ruch perystaltyczny jelit i tym samym przesuwanie się treści jelitowej, przedłuża słaby kontakt błony śluzowej jelita z wszelkimi szkodliwymi substancjami zawartymi w treści jelit.
Człowiek nie jest bowiem w stanie spożytkować jako pokarm błonnika (tj. celulozy) zawartego w roślinach (dla nadania im m.in. elastyczności i wytrzymałości mechanicznej). Niemniej jego obecność w pokarmie człowieka jest korzystna, ponieważ nie strawione części pokarmów roślinnych działają pobudzająco na perystaltykę, czyli ruchy robaczkowe jelit. Lokalizacja zmian tego typu może występować w każdym odcinku jelita grubego, ale najczęściej w części końcowej (tzn. w odbytnicy) oraz w części esowatej okrężnicy.

Pierwszym objawem ostrzegawczym może być nagła zmiana typowej dla ciebie częstości i jakości wypróżnienia - pojawić się może długotrwałe zaparcie lub biegunka. Narasta uczucie parcia na stolec. Oddawanie wiatrów połączone jest z wydalaniem małej ilości stolca. Stolec zawiera niewielkie ślady śluzu i krwi barwy ciemnoczerwonej aż do czarnej, co jednak rzadko się zauważa. Dopiero w okresie późnym pojawiają się bóle brzucha, utrata apetytu, niedokrwistość i spadek wagi. Gdy rak umiejscawia się w pobliżu odbytu, może być wymacany w czasie zabiegów higienicznych. Wczesne rozpoznanie i leczenie operacyjne rokuje praktycznie wyleczenie.