Trądzik różowaty

Choroba dotyka osoby w wieku 25-35 lat i później 45-55 lat (trądzik różowaty występuje u ok.2 % populacji. Zdarza się ,że pierwsze objawy występują u osób młodszych (ok. 25 r.ż.), ale nigdy trądzik różowaty nie pojawia się przed okresem pokwitania.

Niekiedy trądzik występuje rodzinnie. W zaawansowanych postaciach występuje przerost gruczołów łojowych, zwóknienia, obrzęki limfatyczne. Jako izolowany objaw głównie u mężczyzn występuje Rhinophyma – kalafiorowaty przerost skóry nosa. Podstawową dolegliwością jest stałe oraz napadowe czerwienienie się twarzy – może mieć ono związek ze zmianami temperatur, spożywanymi potrawami (gorące napoje, alkohol, przyprawy). zdenerwowaniem, stresem. Zmiany najczęściej obejmują centralną część twarzy – czoło, nos policzki i brodę. Łagodne objawy zaczerwienienia twarzy występują już w wieku młodzieńczym, są przypisywane nadwrażliwości na temperaturę i alkohol czy nawet nieśmiałości. Z czasem dolegliwości nasilają się i poważnie utrudniają życie.
Osoby chorujące na trądzik różowaty powinny unikać nasłoneczniania skóry twarzy. Stąd konieczność stosowania preparatów zawierających filtry przeciwko promieniowaniu UVA i UVB o wysokiej numeracji (20 lub więcej). Maści lub kremy z filtrami należy stosować w każdy słoneczny dzień (także zimą), przed każdorazowym wyjściem z domu. Zmiany w trądziku pogarszają się zarówno w upalną, jak i w mroźną lub wietrzną pogodę. Źle tolerowane są nagłe zmiany temperatury otoczenia. Nie należy oczywiście korzystać z opalania w solarium ani z sauny.