Łysienie plackowate

Łysienie plackowate (ałopecia areata) jest częstą przyczyną . ogniskowej utraty .Chorują na nie dzieci i dorośli obu płci. 20% przypadków występuje rodzinnie. Przyczyna jest nieznana. Rozważa się czynniki genetyczne, wpływ stresów psychicznych, zaburzeń gruczołów dokrewnych (zwłaszcza tarczycy), zaburzeń immunologicznych.
Zazwyczaj bez jakichkolwiek objawów subiektywnych nagle na skórze głowy owłosionej pojawia się jedno lub kilka okrągłych czy owalnych ognisk o średnicy od 1 do 5 cm pozbawionych włosów. Skóra w obrębie tych ognisk ma zwykle barwę kremowo-żółtawą, rzadko jest nieco zaczerwieniona. Ogniska te mogą samoistnie zarastać, ale mogą też powiększać się lub pojawiają się nowe, tak że niekiedy cała skóra głowy pozbawiona jest włosów. W wyjątkowych przypadkach mogą także wypadać brwi, rzęsy, włosy zarostu, pachowe i łonowe, a nawet meszek włosowy. Mówi się wtedy o łysieniu plackowatym złośliwym i rokowanie co do odrostu jest tu niepomyślne.

Na brzegach ogniska łysienia widoczne są liczne krótkie włosy tworzące kształt wykrzyknika. Przyczynę choroby stanowi przewlekły proces zapalny, spowodowany różnymi czynnikami środowiskowymi (np. zakażeniem). Prawdopodobnie jest to jedna z narządowoswoistych chorób autoimmunogicznych. Włosy odrastają zwykle w ciągu kilku tygodni lub miesięcy, ale może dochodzić do nawrotów choroby.