hipotyreoza

Niedoczynność tarczycy może być wrodzona lub rozwinąć się w różnych okresach życia. Dolegliwości są różne w zależności od tego, czy istnieje całkowity brak hormonów tarczycy, czy tylko ich niedobór. Zespół objawów chorobowych jest warunkowany niedoczynnością hormonalną gruczołu tarczowego.
W zależności od okresu wystąpienia tej niedoczynności wyróżniamy jej dwie postacie:

• obrzęk śluzowaty, czyli niedoczynność u dorosłych,
• matołectwo, czyli kretynizm tarczycowy, który ma­nifestuje się, gdy niedoczynność powstanie u dzieci.
  

Charakteryzuje się obniżeniem i spowolnieniem wszystkich czynności organizmu (zarówno fizycznych, jak i psychicznych) wskutek obniżenia podstawowej (spoczynkowej) przemiany materii.

Wszystkie przyczyny, które są powodem powstania wola mogą doprowadzić do rozwoju niedoczynności tarczycy. Niedobór hormonów tarczycy może być następstwem zażywania niektórych leków, operacji, naświetlań i zapalenia gruczołu tarczowego. Układ odpornościowy organizmu (układ immunologiczny) może niewłaściwie rozpoznać tarczycę jako ciało obce i zniszczyć jej tkanki. W rzadkich przypadkach przyczyną niedoczynności tarczycy jest brak impulsów stymulujących ze strony przysadki i podwzgórza, które nie produkują dostatecznej ilości tzw. hormonów tropowych. Jednocześnie obserwuje się odkładanie dużej ilości substancji śluzowatej w tkankach, zwłaszcza w tkance podskórnej. Nacieczenie tkanki podskórnej tą substancją dotyczy przede wszystkim twarzy i kończyn, w mniejszym zaś stopniu tułowia. Chorego z obrzękiem śluzowatym charakteryzuje osłabienie, zwiększenie masy ciała i zmiana wyrazu twarzy. Twarz staje się zubożała w ruchy mimiczne, maskowata, obrzęknięta.. Powieki obrzęknięte, a szpary oczne wskutek tego zwężone. Występuje łamliwość i wypadanie włosów, zwolnienie akcji serca i tętna, obniżenie temperatury ciała, zaburzenie czynności gruczołów płciowych Osłabienie i zaburzenia koncentracji. Uczucie znużenia i wyczerpania, stałe uczucie zimna. Dochodzi do spowolnienia czynności życiowych organizmu. Chory staje się apatyczny. Pojawia się uczucie depresji, bardzo pogarszające samopoczucie. Wymienione dolegliwości są zbyt często niewłaściwie rozpoznawane przez lekarza jako niespecyficzne objawy starzenia się organizmu. Może, ale nie musi pojawić się wole. Zwraca uwagę sucha, blada skóra. Głos staje się wyraźnie niższy,. Niemowlęta są nadzwyczajnie spokojne, źle piją i mają zaparcie. U większych dzieci występuje upośledzenie rozwoju fizycznego i opóźnienie dojrzewania. Może dojść do obniżenia inteligencji.

Przebieg choroby jest przewlekły. Właściwe rozpoznanie i podjęcie syste­matycznego leczenia pozwala zlikwidować nieomal zupełnie opisane objawy niedoczynności gruczołu
tarczowego.
Ryzyko zachorowania
Niedoczynność tarczycy występuje u około 1% populacji. Kobiety chorują pięć razy częściej niż mężczyźni. Choroba rozwija się naj­częściej między czterdziestym a sześćdziesiątym rokiem życia.

Brak komentarzy