Gigantyzm

Istnieją dwie odmiany choroby - występująca u dzieci i u dorosłych. Gigantyzm jest stanem nadczynności przedniego płata przysadki i wzmożonego wydzielania hormonu wzrostu, doprowadzającego do tzw. wzrostu olbrzymiego.
W przeciwieństwie do akromegalii rozwija się wtedy, gdy nadczynność wystąpi przed okresem pokwitania, a więc w wieku młodocianym, tj. przed okresem zrastania się nasad kości i skostnieniem chrząstek wzrostowych. Jeżeli wzmożone wydzielanie hormonu wzrostu, które w okresie rozwoju organizmu powodowało jego wzrost olbrzymi, zwany gigantyzmem, ustanie po okresie pokwitania, to wzrost olbrzymi nie będzie łączył się z cechami akromegalii. Jeśli będzie trwał nadal, to do wzrostu olbrzymiego dołączyć się może akromegalia.

Przyczyny

Rozrost tkanki przedniego płata przysadki (gruczolak lub przerost komórek kwasochłonnych) prowadzi do znacznie zwiększonej produkcji hormonu wzrostu. Nadmiar tego hormonu u dzieci wywiera wpływ na wszystkie narządy. Dochodzi do proporcjonalnego zwiększenia wzrostu. Taki przebieg jest niemożliwy u osób dorosłych. Wzrost pozostaje niezmieniony. Dochodzi jedynie do powiększenia i pogrubienia kości, chrząstek i tkanki łącznej. Powiększyć się może każdy narząd wewnętrzny.

Ryzyko zachorowania

Częstość występowania obu omawianych schorzeń jest podobna. Dorośli chorują najczęściej między trzydziestym a czterdziestym rokiem życia.

Brak komentarzy