Złamanie obojczyka
Obojczyk to kość długa. Złamać obojczyk można upadając na wyciągniętą rękę lub bezpośrednio na bark, uprawiając sport: sporty kontaktowe, narciarstwo, jazda konna, kolarstwo itp. Mogą też się zdarzyć w wyniku wypadków komunikacyjnych lub bezpośredniego uderzenia w kość obojczykową. Złamanie obojczyka występuje także w powikłaniach podczas porodu. Najczęściej kość obojczykowa zostaje złamana w miejscu, w którym jest najbardziej wygięta do przodu.
Czasami złamanie obojczyka przebiega z uszkodzeniem splotu barkowego oraz tętnicy podobojczykowej, z przemieszczeniem lub bez przemieszczenia. Leczenie: nieoperacyjne polega na zastosowaniu znieczulenia miejscowego i unieruchomieniu ręki opatrunkiem plecakowym. Opatrunek plecakowy można też zmienić na opatrunek Desaulta (gips). Opatrunek taki zakładamy w celu stopniowego nastawienia odłamów kości obojczykowej. Taki opatrunek należy kontrolować co kilka dni, ze względu na ryzyko wystąpienia zaburzeń krążenia krwi. Ból po takim złamaniu i opatrunku zazwyczaj ustępuje w ciągu kilku tygodni, czasem trwa do 4 tygodni. Tego typu unieruchomienie powinno się nosić półtora miesiąca. Leczenie operacyjne jest wskazane w złamaniu otwartym, w złamaniu grożącym przedziurawieniem skóry, w złamaniu grożącym uszkodzeniem naczyń i nerwów, w złamaniu z towarzyszeniem innych złamań.
