Pochwica

To niemożność podjęcia współżycia, typ nerwicy płciowej. Ważną rolę w tej chorobie ogrywają czynniki somatyczne i psychiczne. Czasami jednak stwierdza się, że u podłoża pochwicy leżą drobne zmiany narządów płciowych, np. pęknięcia i owrzodzenia. Zmiany te razem z nadwrażliwością nerwową i mięśniową wywołują skurcze mięśni sromu i pochwy, które uniemożliwiają lub całkowicie utrudniają odbycie stosunku płciowego.
Stosuje się leczenie ginekologicznego miejscowe i psychoterapię, gdyż leczenie tylko czynników psychicznych nie może wyleczyć zmian organicznych, a leczenie jedynie ginekologiczne nie może wyleczyć psychiki. Skrajne przypadki pochwicy uniemożliwiają nawet badanie ginekologiczne wziernikiem. Pochwica dotyka około 15% kobiet. Pochwica jest uleczalna. Objawem pochwicy są niezależne od woli kobiety skurcze mięśni wokół wejścia do pochwy. Skurcze te wywpłują silny ból przy próbie wprowadzenia do niej penisa. Przyczynami pochwicy, czyli zamknięcia wejścia do pochwy, mogą być biologiczne i patofizjologiczne zmiany w narządach płciowych, np. gruba błona dziewicza, owrzodzenia, otarcia, przeczulica, zmiany zanikowe w pochwie, stany zapalne.

Istotne są także czynniki psychologiczne: lęki przed defloracją, lęk przed ciążą, lęk przed samym stosunkiem, lęk mężczyznami, zaburzenia identyfikacji z rolą kobiecą, niedojrzałość, zaburzone relacje partnerskie, doświadczenie seksualnej przemocy i wykorzystania w przeszłości, zaburzenia osobowości, złe relacje z ojcem, negatywna postawa wobec płci męskiej, nieśmiałość partnera oraz postrzeganie go jako niezbyt męskiego. Jeśli te zaburzenia utrzymują się zbyt długo, skutkiem zazwyczaj są zaburzenia odczuć seksualnych. Podobnym zaburzeniem jest ciągotka nerwicowa, która polega na napadowych bólach łechtaczki, które łączą się z uczuciem podniecenia płciowego. Przyczynami ciągotki nerwicowej są nieprawidłowości ułożenia macicy, świąd sromu, a także czynniki psychiczne: brak zaspokojenia seksualnego, zespoły nerwicowe towarzyszące np. psychozom. Wszystkie te przypadki wymagają leczenia czynników psychicznych i leczenia miejscowego. Najcięższe przypadki pochwicy uniemożliwiają kobietom normalne życie, szczególnie tym, które chcą zajść w ciążę. Takie kobiety nie są w stanie nawet zbadać się ginekologicznie. Oczywiście, w związku z tymi lękami, że bardzo mało kobiet zgłasza się z tym problemem do lekarza. Większość kobiet odczuwa lęk i wstyd i nawet nie próbuje się wyleczyć. Oficjalnie mówi się, że na pochwicę cierpi 15 % kobiet, ale ten procent najprawdopodobniej nie oddaje rzeczywistości.

Brak komentarzy