Zakażenie chlamydią i ureaplazmą

Zakażenie chlamydiami jest bardzo częstą chorobą przenoszoną drogą płciową, około dziesięciu razy częstszą niż rzeżączka.
Choroba w przypadku kobiet przejawia się częstym parciem na mocz i utrudnieniem jego oddawania, bóle w podbrzuszu, niewielkim wyciekiem z pochwy, słabo nasilone objawy zapalenia cewki moczowej lub/i jamy macicy. Najczęściej zakażenie pozostaje bezobjawowe.

U mężczyzn zwykle siedem do czternastu dni po zakażeniu pojawia się częste i bolesne parcie na mocz, uczucie pieczenia w cewce moczowej, śluzowo-ropny wyciek z cewki. Częstym objawem jest występujące rano "sklejenie" ujścia cewki moczowej.

W przypadku stosunku oralnego rzadko dochodzi do zapalenia jamy ustnej, a w przypadku stosunku analnego do zapalenia odbytnicy.

Najczęstszym następstwem w przypadku kobiet jest zakażenie narządów miednicy malej; wskutek zapalenia jajowodów może dojść do niepłodności. Może tez dojść do zapalenia torebki wątrobowej, gruczołu Bartholina i zapaleń stawów.

W 40% porodów zostaje zakażone dziecko. Dlatego ciężarne badane są w kierunku chlamydii. U noworodków infekcja powoduje zapalenie spojówek, rzadziej płuc.
W przypadku mężczyzn zakażenie chlamydiami jest najczęstszą przyczyną zapalenia najądrzy i gruczołu krokowego przed trzydziestym piątym rokiem życia.

Aby zapobiec zachorowaniu należy podczas stosunków płciowych stosować prezerwatywy.