Szukaj

Giardiaza

Podziel się
Komentarze1

Czyli lamblioza, spowodowana zarażeniem giardią (lamblią) jelitową, która należy do najczęściej występujących pasożytów u człowieka, a częstość zarażenia wynosi w Polsce ok 10% u ludzi dorosłych i nawet do 50% u dzieci.

Inne nazwy choroby: Lamblioza;
Lamblia występuje zwykle w dwunastnicy, na kosmkach jelitowych, w pęcherzyku żółciowym i drogach żółciowych. Dorosły pasożyt ma 10-20 µm długości, 5-15 µm szerokości i 2-4 µm grubości. Jest on kształtu gruszkowatego, ma wypukły grzbiet
i spłaszczony brzuch. Wyposażony jest w 4 pary wici, dzięki którym może się intensywnie poruszać oraz dużą przyssawkę w części brzusznej, za pomocą której może się przyczepić do śluzówki przewodu pokarmowego żywiciela. Rozmnażanie przez podział podłużny, umożliwia szybkie i wielokrotne zwiększenie populacji lamblii w jelitach. Gdy warunki są złe dla pasożyta, część osobników tworzy owalne cysty, otaczając się grubą otoczką. Cysty te są wydalane z zarażonego organizmu wraz z kałem. Przy intensywnym ataku pasożyta, w jednym wypróżnieniu może być nawet 500 milionów takich cyst. Obecność pasożytów objawia się różnie, zależnie od stopnia inwazji. Mogą to być dolegliwości żołądkowo-jelitowe, okresowo występujące nudności, zmienne bóle w okolicy pęcherzyka żółciowego lub żołądka, przypominające kolkę. U dzieci są to czasami napadowe bóle brzucha trudne do zlokalizowania, zaburzenia trawienia, biegunki i zaparcia naprzemiennie, obfite i cuchnące stolce, niedokrwistość niedobarwliwa spowodowana brakiem żelaza, wychudzenie wraz z niedorozwojem fizycznym. Czasami lambioza objawia się okresowymi krótkotrwałymi gorączkami i ogólnym złym samopoczuciem oraz obniżonym ciśnieniem tętniczym. Czasem są to wysypki alergiczne oraz uporczywy trądzik. W ok. 10% przypadków zarażenie lamblią może przebiegać bezobjawowo (u dorosłych i u dzieci).


Rozpoznanie: stwierdzenie obecności cyst lub pasożytów w kale, lub żywych, ruszających się pasożytów w treści z dwunastnicy lub w żółci. Niedokwaśność żołądkowa sprzyja namnażaniu się lamblii.

Leczenie ustala lekarz. Podawanie leków przeciwpasożytniczych. Niekiedy mogą wystąpić niepożądane skutki uboczne (bóle, zawroty głowy, rozdrażnienie, niepokój, nudności, biegunki, zmiana smaku, pokrzywki i wysypki, świąd), które są skutkiem nietolerancji leku lub alergizacji organizmu przez ginące lamblie. Zwalczanie tych pasożytów jest trudne ze względu na powszechność ich występowania (np. u kilku osób w tej samej rodzinie), także ze względu na szybkie namnażanie się pasożyta oraz jego dużą odporność. W wilgotnym kale cysty lamblii są w stanie przetrwać nawet 3 tygodnie, w wodzie o temperaturze do 18°C nawet 3 miesiące, a w przewodzie pokarmowym muchy domowej kilka dni. W zwalczaniu lamblii należy przestrzegać zasad higieny osobistej i przepisów sanitarnych. Należy badać nosicielstwo u całych rodzin zakażonych osób oraz u pracowników przemysłu i handlu spożywczego. Leczyć należy jednocześnie wszystkich zarażonych i członków ich rodzin oraz wspólnie z nimi przebywających osób

Komentarze do: Giardiaza (1)

Dodaj komentarzPokaż wszystkie komentarze