Nadciśnienie tętnicze: epidemia XXI wieku

Nadciśnienie tętnicze (łac. hypertonia arterialis) to przewlekła choroba układu krążenia charakteryzująca się ciśnieniem krwi trwale podwyższonym ponad poziom 140 mm Hg podczas skurczu i 90 mm Hg w czasie rozkurczu serca. U około 90% pacjentów ma charakter pierwotny, tj. nie udało się dotychczas zidentyfikować bezpośredniej somatycznej przyczyny jego występowania.

Wśród najważniejszych czynników ryzyka wymienia się otyłość, cukrzycę, palenie tytoniu i nadużywanie alkoholu, stres, brak aktywności fizycznej, niewłaściwą dietę i związane z nią hipercholesterolemię oraz podwyższony poziom trójglicerydów. Istotną rolę przypisuje się również czynnikom genetycznym (obciążenie rodzinne) i środowiskowym. W pozostałych przypadkach mówimy o nadciśnieniu wtórnym, wywołanym przewlekłymi chorobami nerek, gruczołów dokrewnych czy mózgu.

Choroba powoli i skutecznie niszczy poszczególne organy ciała, zwiększając ryzyko wystąpienia zawału serca, udaru mózgu, niewydolności krążeniowo-oddechowej, zaburzeń pracy nerek czy nieodwracalnych zmian w oku.

Początkowo przebiega niemal bezobjawowo - jedynie część chorych skarży się na poranne bóle z tyłu głowy, zawroty głowy, zmniejszoną tolerancję wysiłku fizycznego, a wykrywana jest najczęściej przypadkowo w czasie rutynowego pomiaru ciśnienia krwi. Nieco częściej dotyczy mężczyzn niż kobiet, osób o niższym statusie społeczno-ekonomicznym, po 50-60-tym roku życia. Spośród nich blisko 1/3 jest nieświadoma swojego stanu.

Brak komentarzy