Askarioza

Glista ludzka to pasożyt z grupy nicieni, szeroko rozpowszechniony. Wywołuje on u ludzi chorobę zwaną glistnicą albo askariozą, która dotyczy głównie dzieci, ze względu na to, że dzieci mają zwyczaj trzymania palców przy ustach lub w buzi oraz nie mają wyrobionych przyzwyczajeń higienicznych.
Glista ludzka ma kształt walcowaty, zwężony na końcach. Na jednym końcu znajduje się otwór gębowy otoczony trzema wargami. Dojrzałe samce glisty ludzkiej mają do 35 cm długości i 0,2-0,4 cm grubości, samice są większe i osiągają nawet 50 cm długości i 0,3-0,6 cm grubości. Glisty ludzkie bytują zazwyczaj w jelicie cienkim, przyczepione do jego błony śluzowej. Ich pożywienie stanowi nabłonek ściany jelita i substancje zawarte w treści jelit. Samica glisty ludzkiej jest w stanie złożyć do 200 000 jaj na dobę, które są następnie wydalane wraz z kałem i rozprzestrzeniają się w środowisku, gdzie przechodzą dalsze stadia rozwoju, zmieniając się w larwy. Do rozwoju potrzebują tlenu, wilgoci i temperatury poniżej 36°C. Przez 30-40 dni jajeczko glisty ludzkiej rozwija się w ziemi lub w wodzie. W naszym klimacie jajeczko z larwą mogą zarażać nawet przez 5 lat.

Człowiek może wypić takie jajeczka z wodą lub zjeść je z produktami spożywczymi. Następnie w jelicie cienkim wychodzą z nich larwy, które wędrują przez błonę śluzową do światła naczyń, a następnie z krwią do wątroby, do pęcherzyków płucnych, oskrzelików i oskrzeli. Kolejno docierają do gardła, przełyku i żołądka, a stąd przechodzą ostatecznie do jelita cienkiego, które jest ich miejscem bytowania i tam rozwijają się w dorosłą glistę. W jelicie cienkim człowieka pasożyty przeżywają nawet półtora roku. Samice glisty ludzkiej dojrzewają płciow w ciągu 2-3 miesięcy od dnia zarażenia i wówczas składają jaja.

Objawy zarażenia glistą ludzką zależą od stopnia inwazji, od wrażliwości człowieka, a także od okresu inwazji. Wyróżniamy trzy etapy:

- wędrówka larw w organizmie, która się objawia reakcjami alergicznymi z towarzyszeniem podwyższonej liczby eozynofilów we krwi obwodowej.

- objawy i komplikacje spowodowane zaburzeniami w ich normalnej wędrówce, są to między innymi: uszkodzenie wątroby i śródbłonków naczyniowych, uszkodznie pęcherzyków płucnych, krwawienia i odczyny zapalne. Larwy mogą czasami błądzić i zagnieździć się w różnych nietypowych dla nich narządach, np. w oku, uchu, mózgu, wątrobie, śledzionie. Tam się otorbiają, tworząc tzw. guzki robacze.

- bytowanie dojrzałego pasożyta w jelicie - zatrucie organizmu żywiciela produktami przemiany materii.

Brak komentarzy