Rak płuc

Ryzyko zachorowania na raka płuc zwiększa się z każdym wypalonym papierosem i zależy także od wieku, w którym rozpoczął się nałóg palenia. Prawdopodobieństwo zachorowania na raka płuc jest pięciokrotnie większe u osób, które zaczęły systematycznie palić w piętnastym roku życia, w porównaniu do palaczy, którzy wpadli w ten nałóg dopiero w dwudziestym piątym roku życia. Palenie do dziesięciu sztuk papierosów dziennie zwiększa ryzyko zachorowania pięciokrotnie, natomiast w przypadku palenia trzydziestu pięciu papierosów dziennie staje się czterdziestokrotnie większe.
Badania wykazały, że u kobiet niepalących zamieszkujących z palącym partnerem ryzyko zachorowania na raka płuc jest o jedną trzecią wyższe niż u kobiet, których partner nie pali tytoniu. U palaczy cygar i fajek ryzyko zachorowania na raka płuc jest „tylko" dwu- do czterokrotnie większe niż u osób niepalących.

Zapobieganie

Niepalenie lub zaprzestanie palenia tytoniu. Po piętnastu latach niepalenia ryzyko zachorowania na raka płuc u byłych palaczy tytoniu zrównuje się z występującym u osób, które nigdy nie paliły. Jego cechą jest lokalizacja obwodowa w płucu, powolny rozrost i rzadkie, pojedyncze ogniska przerzutowe.

Opisane zmiany pierwotne w płucach należy odróżnić od wtórnych przerzutowych ognisk nowotworowych do płuc z ogniska pierwotnego, zlokalizowanego poza narządem oddechowym {np. żołądek, wątroba, gruczoł krokowy). Nowotwory przerzutowe płuc są częstsze niż pierwotne. Rozpoznanie. W przypadku pierwotnego raka płuc jest trudne. Wymaga niekiedy dłuższej obserwacji szpitalnej, seryjnych badań radiologicznych, cytologicznych itd.

Postępowanie terapeutyczne i profilaktyczne.
Jest analogiczne jak w przypadku raka oskrzela. Jeszcze raz należy podkreślić, że wczesne ustalenie rozpoznania i wczesne podjęcie właściwego leczenia dają szansę wyleczenia.

Brak komentarzy