Rak gruczołu krokowego
Rak gruczołu krokowego jest drugim nowotworem co do częstości występowania wśród mężczyzn po 60 roku życia. Jest to nowotwór złośliwy. Częstość występowania raka sterczą zwiększa się wraz z wiekiem. Przyczyna powstawania choroby nie jest znana. Zakłada się, że mogą to być zaburzenia metabolizmu męskich hormonów płciowych, wpływ diety na ich wytwarzanie, aktywność seksualna. Bóle w okolicy krzyżowej sugerują obecność przerzutów.
Rak stercza może pierwotnie rozwijać się skrycie. We wczesnym okresie przebieg jest najczęściej bezobjawowy. W stadium późniejszym dolegliwości są podobne do występujących w przypadku gruczołakowatego przerostu gruczołu krokowego: częstsze parcie na mocz, cienki strumień i zmniejszone ilości oddawanego moczu. W ciężkich przypadkach pojawia się krew w moczu lub/i płynie nasiennym. Pierwsze objawy zgłaszane przez chorych są bardzo podobne do tych zgłaszanych podczas łagodnego przerostu sterczą, takie jak: częstomocz, parcia naglące, bolesna mikcja, zaleganie moczu, z czasem mogą dołączyć się bóle w kroczu i za spojeniem łonowym. Jeśli naciek nowotworowy przekroczy torebkę sterczą i szerzy się w miednicy mniejszej, może wtedy wystąpić: wodonercze, niewydolność nerek, obrzęk kończyn dolnych wskutek ucisku guza na naczynia krwionośne i chłonne, zdarza się również krwiomocz, zwłaszcza gdy naciek obejmuje tylną cewkę moczową. Podczas badania przez odbyt stwierdza się w obrębie sterczą twarde guzki, które z czasem mogą obejmować cały płat sterczą.
Chorobę rozpoznajemy za pomocą badania cytologicznego komórek guza pobranych metodą punkcji cienkoigłowej. Wielkość i rozległość guza stercza można określić za pomocą ultrasonografii przezbrzusznej i przezodbytniczej. Urografia uwidacznia nam, czy rak sterczą spowodował już trwałe zmiany w narządach układu moczowego; natomiast badanie scyntygraficzne, czy istnieją przerzuty do wątroby lub kości długich.
