Mania

Mania samodzielnie występuje niezwykle rzadko (taka chroniczna forma manii nazywana jest chronicznym zaburzeniem hipomaniakalnym lub osobowością hipomaniakalną). Zwykle jednak mania pojawia się na przemian z epizodami depresyjnymi - wtedy mamy do czynienia z depresją dwubiegunową (zaburzeniem maniakalno-depresyjnym).
Zmiany subiektywne polegają na przeżywaniu euforii i błogostanu wyrażającego się w uczuciu szczęścia, zadowolenia, optymizmu. Chorzy mają podwyższone mniemanie o sobie oraz zniekształconą ocenę własnych możliwości. Procesy myślenia są znacznie przyspieszone, w skrajnych przypadkach aż do gonitwy myślowej. W łagodniejszych formach manii myślenie może być całkiem prawidłowe. W poważniejszych jednak procesy myślenia są znacznie zaburzone i zdezorganizowane. Zmiana zachowania przybiera charakter wzmożonej aktywności. Mimika zachowanie i reszta czynników wskazują na dobre samopoczucie, pacjenci są wielomówni co w skrajnych przypadkach prowadzi do słowotoku. Jeśli maniak napotka na drodze do realizacji swych życzeń i potrzeb jakikolwiek opór zareaguje gniewem i agresją.

Brak komentarzy