Kobieta po poronieniu

Poronienie zupełne jest rozpoznawane przez krwawienie z pochwy, któremu zwykle towarzyszy ból. Następnie dochodzi do badania ultrasonograficznego, które potwierdza poronienie-brak płodu w macicy. W wypadku poronienia niezupełnego- podaje się kobiecie leki farmakologicznie i dokonuje się opróżnienia macicy.  




Szacuje się, że do poronienia samoistnego dochodzi w okołu 10% ciąż. Nieszczęście to dotyka więc sporą liczbę kobiet. Ważne jest aby pamiętać, iż nie ma skutecznej metody aby zapobiec poronieniu, a dalsze działanie nie jest potrzebne. Najważniejsza jest pomoc psychiczna dla kobiety i jej partnera. Istnieją grupy wsparcia, które pomogą uporać się nam ze stratą. Czasami pomocne okazuje się również kontakt z druga kobietą, która również przeżyła taką stratę. Także lekarz rodzinny, ginekolog lub położnik mogą zapewnić odpowiednia pomoc.


Jak już wspominaliśmy nie ma konkretnej przyczyny Poronienia. Dlatego obarczanie się winą przez kobietę pozbawione jest celu. Zdanie sobie z sprawy,że nie ma tu winy kobiety jest rzeczą bardzo istotną,gdyż może prowadzić do polepszenia jej stanu psychicznego po utracie dziecka i zrozumienia,że nie ponosi ona żadnej winy.

Kolejna ciążą

Kiedy miałaś poronienie powinnaś zaczekać przede wszystkim z swoim partnerem, aż będziecie wstanie radzić sobie z niepokojami przed kolejna ciążą, jaka ta nieuchronnie ze sobą przyniesie. Z medycznego punktu widzenia następna ciąża winna być planowana gdy cykl menstruacyjny się unormuje.

Brak komentarzy