Gorączka krwotoczna Ebola

Gorączka krwotoczna, wywoływana przez wirus Ebola, należący do RNA-wirusów z rodziny Filoviridae. Śmiertelność gorączki krowtocznej wynosi nawet 90%. U ludzi chorobę wywołują 3 z 4 znanych biotypów wirusa: Ebola-Zaire, Ebola-Sudan oraz Ebola-Ivory Coast. Biotyp wirusa nie wywołujący zakażenia u ludzi to Ebola-Reston, który jest chorobotwórczy u małp. Pierwszy przypadek zakażenia opisano w roku 1976, nad rzeką Ebola w Zairze.
Wirus Ebola jest wrażliwy na działanie wysokiej temperatury oraz środków dezynfekcyji, a także na promieniowanie ultrafioletowe. Odporny jest natomiast na działanie niskiej temperatury. Nosicielem są prawdopodobnie gryzonie i małpy. Źródłem zakażenia jest chory człowiek, jego krew i wydzieliny. Zarazić się można drogą kropelkową oraz np. przez kontakt z zakażonymi instrumentami medycznymi, przez skórę, śluzówkę, spojówki i drogi oddechowe.

Okres wylęgania trwa 2-21 dni. Potem temperatura gwałtownie rośnie, pojawia się ból głowy z bólem gardła, bóle mięśniowe, którym towarzyszy ogólne osłabienie i rozbicie. Następnie dochodzi do tego suchy i męczący kaszel, bóle brzucha i klatki piersiowej, wymioty, a potem plamisto-grudkowa wysypka. W 7 dniu choroby pojawiają się zaburzenia krzepnięcia, biegunka z krwią oraz krwotoki do jam ciała. Chory traci przytomność i ma zaburzenia psychiczne. Narządy miąższowe są uszkodzane, więc występuje także zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie wątroby, zapalenie trzustki, zapalenie nerek, zapalenie płuc, a nawet jąder. Większość przypadków kończy się zgonem z powodu wykrwawienia.

Rozpoznanie: na podstawie objawów i izolacji wirusa (z surowicy krwi, moczu i z gardła).

Leczenie przyczyn jest nieznane. Leczy się objawowo, utrzymując równowagę kwasowo-zasadową i wodno-elektrolitową. Trwają prace nad szczepionką.