Sinica

Sinica jest wyrazem niedostatecznego nasycenia tlenem krwi. Cechą charakterystyczną sinicy jest sinawe zabarwienie skóry, błon śluzowych i paznokci. Powstaje ono wtedy, gdy ilość nieutlenowanej hemoglobiny osiąga 5% lub więcej.
Bezwzględnym warunkiem jej ujawnienia się jest jednak odpowiednia bezwzględna zawartość we krwi hemoglobiny, której nadmiar sprzyja powstawaniu sinicy, a niedobór (np. w niedokrwistości) jej utajnieniu. Zazwyczaj jest ona następstwem niedostatecznego wiązania tlenu z hemoglobiną w płucach i wówczas mówimy o sinicy centralnej, lub też następuje w wyniku wzmożonego odtlenowania krwi w tkankach obwodowych (np. końce palców, płatki uszne, wargi) i wtedy mówimy o sinicy obwodowej. Przyczyną sinicy obwodowej jest zazwyczaj niewydolność krążenia (serca), zapaść krążeniowa lub zamknięcie albo nadmierny skurcz tętnic.

Niekiedy przyczyną sinicy mogą być zatrucia chemiczne blokujące zdolność hemoglobiny do łączenia się z tlenem.

Domowe postępowanie przedlekarskie

W celu złagodzenia objawów sinicy i równocześnie występującej duszności należy:

• zapewnić maksymalnie świeże powietrze i dostępność tlenu,
• ograniczyć wysiłek fizyczny,
• zaprzestać palenia tytoniu w celu zlikwidowania przewlekłych nieżytów oskrzeli utrudniających znacznie wentylację płuc,
• stosować preparaty rozszerzające oskrzela, a w razie nieistniejących nieżytów oskrzeli także i leki wykrztuśne,
• dbać o regularne leków usprawniających pracę narządu krążenia w przypadkach przewlekłej niewydolności krążenia,
• przestrzegać regularności kontroli lekarskiej w przypadkach chorób przewlekłych, aby w porę uchwycić potrzebę zmiany postępowania leczniczego lub zauważyć zaostrzanie się procesów przewlekłych.
  

Brak komentarzy