• Otyłość: czy możemy jej zapobiegać namierzając mózg?
• Opieka zdrowotna wróci do szkół
• Skóra pergaminowa: specjalny kask chroniący przed promieniowaniem słonecznym
• Dzieci starszych rodziców mają lepszy życiowy start
• Święto Przedszkolaka nie dla wiejskich dzieci

• Zdrowe odchudzanie z dietą rybną
• Alergie pokarmowe u niemowląt
• Domowe sposoby na ból stawów
• Seksualność: między abstynencją a uzależnieniem
• Pielęgnacja włosów mieszanych

• Babezjoza
• Łzawienie
• Ostre zapalenie zatok
• Leptospirozy
• Toksokaroza

Felinofobia

Tak jak w przypadku innych fobii, człowiek pod wpływem wszechogarniającego strachu zaczyna pocić się, mieć kłopoty z oddychaniem, dusić się, ma nudności, zawroty głowy, zaburzenia mowy, drętwieje, a jego serce bije jak oszalałe. Może to prowadzić nawet do stanu przedzawałowego.

Przyczyny felinofobii nie są do końca wyjaśnione. Zgodnie z teoriami behawiorystycznymi, czasami może mieć ona związek z jakimiś nieprzyjemnymi zdarzeniami z dzieciństwa, w których brał udział kot. Ale wielu specjalistów przychyla się do opinii, że fobie mają podłoże genetyczne i nie można ich wytłumaczyć, odwołując się wyłącznie do konkretnych doświadczeń z naszego życia. Felinofobia może przybierać różne formy. Większość dotkniętych nią osób boi się wszystkich kotów bez wyjątku, ale są i tacy, którzy szczególny strach odczuwają przed... kociętami.