Farmakokinetyka

Farmakokinetyka - nauka zajmująca się ilościową oceną losów leku w żywym organizmie, czyli procesów absorpcji, dystrybucji, biotransformacji i wydalania. Zasady farmakokinetyki opierają się na założeniu, że istnieje zależność między stężeniem leku w miejscu jego działania i w surowicy krwi. Stąd, stężenie leku we krwi jest wykładnikiem siły jego działania farmakologicznego.

Znajomość farmakokinetyki pozwala na indywidualną farmakoterapię chorego połączoną z obserwacją stanu klinicznego chorego. Jest to istotne zwłaszcza w stosunku do leków o wąskim indeksie terapeutycznym, kiedy różnica między dawka leczniczą, a toksyczną jest niewielka. W takich przypadkach narzędzia farmakokinetyczne pozwalają, na podstawie kilku pomiarów, obliczenie dawki, która będzie lecznicza, a jednocześnie nietoksyczna dla danego pacjenta.

Narzędziami pozyskiwania danych do obliczeń farmakokinetycznych in vivo, in vitro oraz in situ są metody chemii analitycznej. Ponieważ materiał biologiczny, w którym oznaczane jest stężenie leków jest matrycą złożoną, konieczne jest zastosowanie różnych metod przygotowania próbki. Do najpopularniejszych należą: denaturacja białek, ekstrakcja ciecz-ciecz, ekstrakcja do fazy stałej i różne kombinacje tych metod. Mimo wstępnego oczyszczenia próbki wyżej wymienionymi metodami, detekcja leku musi być poprzedzona jego dalszym rozdzieleniem od substancji endogennych.