Urzet barwierski (Isatis tinctoria)

Jest to roślina, pochodząca oryginalnie ze stepów południowo-wschodniej Rosji, która aktualnie rośnie w większości regionów o umiarkowanym klimacie naszego globu. Urzet barwierski długo był uprawiany dla barwnika koloru niebieskiego (indygo, jak wskazuje na to jego druga nazwa łacińska, Isatis indigota), który otrzymywano dzięki procesowi fermentacji, któremu poddawano jego liście.


Bardzo rozpowszechniony, często dzisiaj jest uważany za złe, szkodliwe zioło (zwłaszcza na zachodzie Stanów Zjednoczonych). Jego zastosowanie w celach leczniczych w krajach zachodnich było znane już 2 000 lat temu. Dłużej, roślina ta była znana w Azji. W tradycyjnej medycynie chińskiej, urzet barwierski w połączeniu z innymi roślinami, służył do leczenia całego mnóstwa dolegliwości, w tym infekcji górnych dróg oddechowych oraz zatruć pokarmowych.


Urzet barwierski jest jeszcze używany do leczenia zapalenia opon mózgowych typu B, infekcji zatok u dzieci, infekcji migdałków (angina), zapalenia ucha, świnki, oraz zapalenia płuc. Pewien preparat, na który składa się 10 roślin, a wśród nich korzeń urzetu barwierskiego, jest popularny w leczeniu pierwszych stadiów grypy (Yin Qiao Du Pian).


Korzeń urzetu barwierskiego, używany do leczenia niektórych typów zapalenia płuc, odzyskał popularność w 2003 roku w Azji, z powodu epidemii atypowego zapalenia płuc (SARS, czyli z języka angielskiego Severe Acute Respiratory Syndrome, Zespół ostrej ciężkiej niewydolności oddechowej). Tutaj znowu, tak jak jest to zazwyczaj w tradycyjnej medycynie chińskiej, urzet barwierski jest jednym z wielu składników różnych preparatów zawierających kilka roślin.


Części wykorzystywane: korzenie i liście.


Służy do ...

W tradycyjnej medycynie chińskiej:

•  leczenie infekcji wirusowych;

•  leczenie infekcji układu oddechowego;

•  leczenie zapaleń.

Aby określić odpowiednią dawkę, należy skosultować się z lekarzem praktykującym tradycyjną medycynę chińską.
Przeciwwskazania: według tradycyjnej medycyny chińskiej, urzet barwierski jest przeciwwskazany w niektórych przypadkach, na przykład kiedy pacjent jest osłabiony albo kiedy nie przedstawia niektórych objawów specyficznych. Poza tym, roślina nie powinna być zażywana długoterminowo. Dlatego właśnie koniecznie należy skonsultować się z lekarzem praktykującym tę dziedzinę medycyny, zanim zaczniemy zażywać tę roślinę.


Działanie niepożądane: zażywany na dłuższą metę, urzet barwierski może zaszkodzić trawieniu. Wiele przypadków skutków ubocznych zostało odnotowanych w Chinach i na Tajwanie, ale nie znamy szczegółów. Oczyszczony ekstrakt indirubiny może spowodować zaburzenia gastryczne, trombocytopenię i, rzadko, mielosupresję (czyli zmniejszenie liczby komórek szpiku kostnego).


Interakcje z innymi roślinami i suplementami: nieznane.


Interakcje z lekarstwami: nieznane.