zespół Eagla

Zespół nerczycowy

Zespół nerczycowy Zespół nefrotyczny Zazwyczaj, w następstwie chorób zapalnych, wskutek uszkodzenia kłębuszków i cewek nerkowych następuje wzmożona utrata białek z moczem (tzw. Opisany zespół objawów jest wynikiem wzmożonego przenikania białek surowicy do moczu i w konsekwencji zmniejszenia ich stężenia w surowicy krwi, co powoduje z kolei zmniejszenie ciśnienia on-kotycznego w naczyniach krwionośnych, umożliwiając przechodzenie wody do międzykomórkowych przestrzeni pozanaczyniowych i do jam ciała. Podobnie jak mocznica zespół nerczycowy (nefroza) nie jest odrębną jednostką chorobową, ale zespołem objawów będących skutkiem procesów chorobowych w nerkach, może bowiem wystąpić w przebiegu innych chorób ogólno-ustrojowych, zwiększających przepuszczalność nerek. Zazwyczaj nie obserwuje się podwyższonego ciśnienia tętniczego. Zespołowi nerczycowemu towarzyszą zwykle zaburzenia metabolizmu lipidów (hiperlipidemia, hiper-cholesterolemia), dające obraz nerczycy lipidowej.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół nerczycowy

Zdjęcia dla "zespół Eagla"

Zespół Kawasaki

Zespół Kawasaki Skórno-śluzówkowy zespół węzłów chłonnych. W przebiegu zespołu może dojść także do zaburzeń układu przewodzącego bodźce i w następstwie do zaburzeń rytmu serca, a także zmian w samym sercu, czyli w mięśniu sercowym, osierdziu i w zastawkach serca. W przypadku nie podjęcia leczenia, tętniakami naczyń wieńcowych są zagrożeni szczególnie chłopcy poniżej 2 roku życia. Pojawiają się też objawy ze strony innych narządów: zapalenie stawów, opon mózgowo-rdzeniowych i wątroby, nieżyt żołądkowo-jelitowy oraz zmiany w układzie moczowym. Rozpoznanie.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół Kawasaki

Zespól policystycznych jajników - sprawdź objawy i przyczyny rozwoju!!

Zespół policystycznych jajników Co to takiego? Nazwa dla wielu kobiet brzmi bardzo enigmatycznie, lecz każda kobieta powinna wiedzieć, co to za schorzenie oraz jakie objawy mu towarzyszą. Okrutne liczby Zespół policystycznych jajników jest przyczyną 73% przypadków braku owulacji i związanej z tym niepłodności, natomiast w 85% jest przyczyną występowania nadmiernego owłosienia i w 75% zaburzeń miesiączkowania o typie wtórnego braku miesiączki. Choroba ta może skutkować niepłodnością, a dotyczy kobiet w okresie reprodukcyjnym! Miesiączka - dowód w sprawie? Zespół policystycznych jajników (PCO) to schorzenie, w którego obrazie klinicznym występują zaburzenia miesiączkowania. W PCO pojawiają się również inne zaburzenia hormonalne jak nadczynność nadnerczy czy hyperprolaktynemia. U chorych z tym zespołem mogą wystąpić zaburzenia gospodarki węglowodanowej w postaci upośledzenia tolerancji glukozy lub cukrzycy typu 2 czy podwyższonego poziomu insuliny.

Czytaj więcej na ten temat: Zespól policystycznych jajników - sprawdź objawy i przyczyny rozwoju!!

Zespół Cuschinga

Zespół Cuschinga Zespół Cushinga - podobnie jak zespół nadnerczowo--płciowy - zależy od nadmiernej hormonalnej czynności kory nadnerczy, zwłaszcza w odniesieniu do wzmożonego wydzielania glikokortykoidów, przede wszystkim hydrokortyzonu. Zespół Cushinga można rozpoznać na podstawie zwiększonego 24 - godzinnego wydalania wolnego kortyzoiu z moczem, utraty prawidłowego dobowego rytmu stężenia kortyzoiu lub wykonując 48--godzinny test hamowania małą dawką deksametazonu. Efekt radioterapii ujawnia się w ciąj kilku lat, należy wiec kojarzyć ją z leczeniem farmakologicznym. Napromienianie przysadki jest obecnie z rezerwowane dla przypadków, w których leczenie operacyjne zakończyło się niepowodzeniem. Choroba Cushinga wymaga chirurgicznego usunięcia gruczołka drogą przezklinową, co w 75% przypadków prowadzi do wyleczenia biochemicznego.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół Cuschinga

Zespół HELLP

Zespół HELLP nie jest częstym problemem jaki dotyka kobiet w ciąży. Również na ten zespół składa się podwyższone stężenie enzymów wątrobowych, za czym kryje się pogorszenie pracy tego narządu oraz niska skuteczność usuwanie toksyn z organizmu. Zespół HELLP jest to ciężki powikłanie rzucawki. Zespół HELLP, czyli od pierwszych liter z angielskiego: H - hemoliza wewnątrznaczyniowa,. Jeżeli zespół ten wystąpił w poprzedniej ciąży zaleca się szczególne monitorowanie kobiety w kolejnej ciąży jest to jedyna możliwość.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół HELLP

Oksytocyna, noworodki i zespół Pradera-Williego

Bardzo interesującą jest więc obserwacja dokonana przez naukowców, która mówi, że mimo tego, iż zespół Pradera-Williego jest chorobą rzadką, to jednakże symptomy związane z nim, są bardzo częste w populacji. Zespół Pradera-Williego, ang. Prader-Willi syndrome, znany też pod nazwą Prader-Labhart-Willi syndrome, czyli zespół Pradera-Labharta-Williego, czasami oznaczany też przez lekarzy skrótem PWS, to choroba rzadka, ponieważ zdarza się raz na 20 000 urodzeń. Jest to tak zwany zespół Pradera-Williego. Niedoborowi temu towarzyszy akumulacja niedojrzałej formy oksytocyny, w neuronach, które produkują oksytocynę.

Czytaj więcej na ten temat: Oksytocyna, noworodki i zespół Pradera-Williego

Zespół zapalenia narządów miednicy małej

zespół objawów wywołanych powikłaniami innych chorób, głównie przenoszonych drogą płciową; ważne jest wczesne rozpoznanie i leczenie z uwagi na konsekwencje, m.in. niepłodność kobiety.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół zapalenia narządów miednicy małej

Zespół zakodowanych reakcji seksualnych

Zespół zakodowanych reakcji seksualnych Zespół zakodowanych reakcji seksualnych - koncepcja jego została sformułowana w 1974 przez Imielńskiego. Należy podkreślić, że kobiety z tym zespołem często mają dużą potencję seksualną. Częściej spotyka się go u kobiet o osobowości histerycznej. Często identyfikacja struktury reakcji, nawet przez doświadczonego partnera jest niemożliwa, a co za tym idzie, nie może on odtworzyć tego schematu. Wielokrotne powtarzanie danego schematu prowadzi do swoistego uzależnienia odczuwania satysfakcji, a każdy bodziec zakłócający jej przebieg hamuje gotowość seksualną kobiety (co w sposób oczywisty uniemożliwia osiągnięcie orgazmu).

Czytaj więcej na ten temat: Zespół zakodowanych reakcji seksualnych

Zespół X: czarna jagoda może łagodzić pewne objawy

Zespół metaboliczny nie jest konkretnie chorobą, ale oznacza obecność u człowieka całości objawów fizjologicznych, która zwiększa ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2, chorób serca oraz udaru mózgu. U człowieka musi występować co najmniej 5 symptomów, aby można było określić, czy cierpi on na zespół polimetaboliczny: otyłość brzuszna, podwyższony poziom trójglicerydów we krwi, nadciśnienie, niski poziom dobrego cholesterolu HDL, wysoki poziom glikemii. Na takie fakty przynajmniej wskazuje ostatnie wstępne badanie, prowadzone przez 8 tygodni, na 48 osobach cierpiących na otyłość i chorujących właśnie na zespół X. Zaobserwowane właściwości borówki czarnej w tych badaniach są tak ważne, że usprawiedliwiają jak najbardziej dalszą kontynuację badań w tej dziedzinie, ponieważ działają one na dwa doskonale zdefiniowane czynniki ryzyka chorób serca oraz naczyń krwionośnych. Według pana Pierre’a Haddada, badacza i profesora farmakologii na Uniwersytecie w Montrealu, rezultaty tych badań są bardzo zachęcające.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół X: czarna jagoda może łagodzić pewne objawy

Zespół jelita drażliwego: ćwiczenia fizyczne zmniejszają objawy

Badacze obserwowali 102 dorosłych osób, które cierpiały na zespół jelita drażliwego. Intensywność bólów brzucha oraz zaburzeń czynności jelit, zmierzona przez specjalny kwestionariusz, zmniejszyła się o 51 punktów u osób aktywnych, w przeciwieństwie do 5 punktów dla grupy kontrolnej. U tych ostatnich choroba się nawet zaostrzyła w 23% przypadków, podczas gdy jedynie 8% aktywnych uczestników zgłosiło zaostrzenie symptomów. Według badaczy, sport może zmniejszyć poziom stresu, który jest czynnikiem znanym z zaostrzania objawów zespołu jelita drażliwego. Pod koniec badania, uczestnicy aktywni objawiali zdecydowanie mniej objawów zespołu jelita drażliwego niż uczestnicy z grupy kontrolnej.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół jelita drażliwego: ćwiczenia fizyczne zmniejszają objawy

Zespół zaburzeń oddychania u noworodków

Zespół zaburzeń oddychania u noworodków Zespół zaburzeń oddychania, określany również zespołem błon szklistych (RDS), występuje przede wszystkim u wcześniaków, u 60-80% urodzonych przed 28 tygodniem wieku ciążowego, a tylko u 5% noworodków urodzonych po 37 tygodniu życia ciążowego. Występują objawy narastania głodu powietrza i duszności. Ponieważ dzieci są zmęczone tym zaburzeniem pojawiają się bezdechy i nieregularne oddechy, które są bardzo złymi oznakami prognostycznymi, wymagającymi natychmiastowej interwencji. Narasta sinica, która nie ustępuje po podaniu tlenu. Objawy zespołu zaburzeń oddychania zwykle pojawiają się już w kilka minut po urodzeniu, charakterystyczne jest przyspieszenie oddechu, który jest pogłębiony, występuje stękanie dziecka, wciąganie międzyżebrzy i okolicy podżebrowej, poruszanie skrzydełkami nosa.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół zaburzeń oddychania u noworodków

Zespół antyfosfolipidowy a problemy położnicze

Z jakim innymi chorobami należy różnicować zespół antyfosfolipidowy?. Po raz pierwszy związek między przeciwciałami antyfosfolipidowymi a trudnościami zajścia w ciążę został zauważony przez Nilssona w 1975 roku, a dopiero 12 lat później opisano zespół antyfosfolipidowy. W przypadku chorych na zespół antyfosfolipidowy bez zakrzepicy wystarczająca jest profilaktyka przeciwzakrzepowa. Zespół antyfosfolipidowy (APS) nazywany inaczej zespołem Hughesa jest to choroba w której dochodzi do działania autoprzeciwciał skierowanych przeciwko kompleksom białkowo-fosfolipidowym, czego efektem jest zakrzepica żylna lub tętnicza oraz częste trudności z poczęciem dziecka. Na jakiej postawie stawia się rozpoznanie?.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół antyfosfolipidowy a problemy położnicze

Zespół zatokowo-oskrzelowy

Zespół zatokowo-oskrzelowy Sinubronchitis Charakterystyczny dla tego zespołu jest wieczorny kaszel po położeniu się na wznak, spowodowany odpływaniem do oskrzeli wydzieliny zalegającej w ciągu dnia w zatoce szczękowej. Płuca osłuchowo oraz w badaniach radiologicznych pozostają prawidłowe. W RTG zatok obserwuje się zmiany wysiękowo-obrzękowe z zachowaniem powietrzności ujść naturalnych. roku życia (w okresie rozwoju zatok szczękowych) jest rozlany stan zakaźno-zapalny niedojrzałej jeszcze odpornościowo błony śluzowej zatok, zwłaszcza szczękowej. Istotą tej choroby występującej po 3.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół zatokowo-oskrzelowy

Zespół policystycznych jajników

PCOS Poly. Cystic Ovary Syndrome. Nazwa kliniczna zespół Steina-Leventhala jest to zaburzenie, które dotyka 5-10%kobiet występujące wśród wszystkich narodowości, ras. źródło: Wikipedia. Najczęstsze objawy: zaburzenia cyklu miesiączkowego brak owulacji podniesiony poziom testosteronu, androstendionu i siarczanu dehydroepiandrosteronu otyłość (główny ośrodek tkanki tłuszczowej w dolnej części ciała łysienie trądzik łojotok przedłużający się czas trwania napięcia przedmiesiączkowego bezdech senny PCOS rozwija się gdy jajniki są stymulowane przez nadmierne ilości męskich hormonów, w szczególności testosteronu jak i przez nadmierne uwalnianie hormonu LH, lub wysoki poziom insuliny we krwi. Przyczyny występowania nie są jednak znane. Najczęstsze zaburzenie hormonalne u kobiet w wieku rozrodczym, najczęstsza przyczyna bezpłodności.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół policystycznych jajników

Zespół niespokojnych nóg podczas ciąży zwiększa szansę na nawroty choroby

Z najnowszych badań wynika, że kobiety cierpiące na zespół niespokojnych nóg (ZNN) w czasie ciąży są bardziej narażone na nawrót choroby w trakcie kolejnych ciąż lub na rozwój przewlekłej postaci tej choroby w przyszłości. Z kobiet cierpiących na zespół niespokojnych nóg w trakcie ciąży 18 (24 procent) miało ZNN pod koniec prowadzonego badania, w porównaniu do 10 (8 procent) kobiet nie chorujących na ZNN w trakcie ciąży. Zespół niespokojnych nóg powoduje nieprzyjemne uczucie w nogach. - Jest to pierwsze długoterminowe badanie skupiające się na znalezieniu możliwego związku pomiędzy wystąpieniem zespołu niespokojnych nóg w trakcie ciąży, a nawrotami choroby po latach lub w podczas kolejnych ciąż. - W większości przypadków, gdy kobieta cierpi na ZNN w trakcie ciąży, choroba ustępuje tuż po urodzeniu dziecka.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół niespokojnych nóg podczas ciąży zwiększa szansę na nawroty choroby