złamanie tenisisty

Łokieć tenisisty

Łokieć tenisisty Zapalenie nadkłykcia bocznego kości ramiennej Występuje głównie u mężczyzn, chociaż coraz częściej spotyka się tę chorobę u kobiet; w większości dotyczy prawej kończyny. Spośród dyscyplin sportu wymienić należy tenis, stąd też dolegliwość tę nazywa się łokciem tenisisty. Objawy. Dobre wyniki daje stosowanie opaski pneumatycznej. Zmiany te dotyczą również ścięgien, więzadeł i otaczających tkanek.

Czytaj więcej na ten temat: Łokieć tenisisty

Zdjęcia dla "złamanie tenisisty"

Złamanie nadgarstka

Złamanie nadgarstka 1Złamanie kości nadgarstka to najczęściej złamanie kości łódkowatej. Niestety, czasami zdarza się, że złamanie tej kości jest słabo widoczne na zdjęciu RTG i dopiero po jakimś czasie, czasami nawet po kilkunastu dniach, widać na zdjęciu RTG oznaki złamania. Złamanie objawia się bólem i obrzękiem u podstawy kciuka, oraz bólem przy próbie wyprostowania nadgarstka. Nie rozpoznanie złamanie grozi powstaniem stawu rzekomego i zwyrodnieniami. Złamanie bez przemieszczenia leczy się unieruchamiając nadgarstek opatrunkiem gipsowym.

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie nadgarstka

Złamanie kości ramiennej

Złamanie wieloodłamowe to takie, w którym powstały więcej niż dwa odłamy. Złamanie kości ramiennej Kość ramienna, humerus, jest jedną z kości ręki. W takich złamaniach można stwierdzić skrócenie kończyny. Odłamy kości mogą też być przemieszczone pod różnym kątem, do boku, ze skręceniem. Objawami złamania jest ból, obrzęk barku oraz trudności w wykonywaniu ruchów.

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie kości ramiennej

Złamanie kości

Złamanie kości W obrębie złamań wyróżniamy złamania otwarte z rozerwaniem skóry i widocznym w dnie złamaniem oraz złamania zamknięte z zachowaniem ciągłości skóry nad złamaniem. W zależności od mechanizmu i siły urazu każde złamanie kości w następstwie wypadku jest związane z uszkodzeniem tkanek miękkich otaczających kość, naczyń krwionośnych, ewentualnie nerwów. Złamanie kości o zmniejszonej wytrzymałości w następstwie osteoporozy zwykle nie powoduje tych uszkodzeń. Na skutek urazu bezpośredniego, w którym siła działa na daną kość, powstają złamania poprzeczne lub z wolnym odłamem w kształcie klina, np. złamanie kości łokciowej przy uderzeniu w czasie zasłaniania się przed ciosem, uderzenie w podudzie zderzakiem samochodu. Złamanie jest to przerwanie ciągłości kości pod wpływem działania urazu, którego siła przekracza granice wytrzymałości mechanicznej niezmienionej tkanki kostnej.

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie kości

Złamanie rzepki

Złamanie rzepki Rzepka, patella, wchodzi w skład stawu kolanowego. aby nie zmieniła pozycji. Zranioną nogę można otaczyć kocami, poduszkami itp. Leczenie: zachowawcze w przypadku złamania bez przemieszczenia, założenie opatrunku gipsowego. Leczenie operacyjne w przypadku złamań z przemieszczeniem, polega to na anatomicznym odtworzeniu powierzchni stawowej oraz aparatu wyprostnego kolana.

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie rzepki

Złamanie żeber

Złamanie jest wynikiem bezpośrednio urazu, w wyniku uderzenia w klatkę piersiową, w wyniku skurczu mięśni przyczepiających się do klatki piersiowej, a czasem nawet kaszlu, upadku, przygniecenia, wypadku samochodowego zmiażdżenia, postrzału. Złamanie żeber Głównym zadaniem żeber jest ochrona narządów klatki piersiowej - serca i płuc. Jeżeli doszło do uszkodzenia płuca z odmą, chory może odczuwać dotkliwy ból w miejscu złamania, z towarzyszeniem ograniczenia ruchów klatki piersiowej, po stronie, gdzie została uszkodzona. Ból ten narasta przy oddychaniu. Takie przypadki wymagają natychmiastowego leczenia szpitalnego, które polega między innymi na drenażu klatki piersiowej.

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie żeber

Złamanie prącia

Złamanie prącia Do złamania prącia może dojść podczas wzwodu w trakcie stosunku seksualnego. Jednakże złamanie prącia nie jest prawdziwm złamaniem, gdyż człowiek zazwyczaj nie ma kości prącia. Wyróżniamy złamanie prącia: proste (uszkodzeniu ulegają jedno lub dwa ciała jamiste) oraz skomplikowane (uszkodzeniu ciała jamistego towarzyszy uszkodzenie cewki moczowej). Z uszkodzeniem cewki moczowej wiąże się zagrożenie zatrzymania moczu. Błona biaława prącia otaczająca ciała jamiste, która normalnie ma grubość 2 mm, podczas wzwodu zmniejsza swoją grubość do 0,5-0,25 mm i traci swoją elastyczność.

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie prącia

Złamanie kręgosłupa

Złamanie kręgosłupa Rodzaje złamań kręgosłupa: złamanie kompresyjne przedniej i średniej kolumny kręgosłupa, złamanie kompresyjne z przemieszczeniem fragmentów kostnych do kanału kręgowego, złamanie fleksyjno-dystrakcyjne z destrukcją przedniej części trzonu, złamanie z przemieszczeniem kręgów z destrukcją przedniej, środkowej oraz tylnej kolumny kręgosłupa. Badanie radiologiczne pozwala ustalić czy to złamanie czy zwichnięcie. Operacji wymagają też uszkodzenia niestabilne bez objawów neurologicznych, a także znaczne przemieszczenia z pełnym zespołem całkowitego porażenia. Uszkodzenie odcinka piersiowego czy odcinka lędźwiowego kręgosłupa mogą być spowodowane upadkiem na pośladki, upadkiem na plecy, upadkiem na wyprostowane nogi, a także gwałtownym silnym zgięciem. Niepełny zespół porażenia poprzecznego (postępujący lub nie) i widoczny ucisk na rdzeń przez przemieszczone fragmenty kostne wymagają natychmiastowej interwencji chirurgicznej, najpóźniej w przeciągu 6 godzin.

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie kręgosłupa

Złamanie łopatki

Złamanie łopatki Złamania łopatki, fractura scapulae, zdarzają się najczęściej w wyniku wypadków komunikacyjnych, w wyniku bezpośredniego uderzenia w bark od tyłu lub upadkiem na wyciągniętą rękę. Leczenie. Złamania trzonu - leczenie zachowawcze, polegające na nałożeniu opatrunku gipsowego Desaulta lub chusty trójkątnej. Odłamki kości złamanej łopatki rzadko się przemieszczają ponieważ łopatka jest otoczona wieloma mięśniami, z wyjątkiem złamań szyjki i wyrostków. Złamania łopatki mogą współistnieć mogą ze złamaniem obojczyka, zwichnięciem stawu ramiennego, porażeniem nerwu pachowego i porażeniem nerwu nadłopatkowego.

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie łopatki

Złamanie obojczyka

Złamanie obojczyka Obojczyk to kość długa. Czasami złamanie obojczyka przebiega z uszkodzeniem splotu barkowego oraz tętnicy podobojczykowej, z przemieszczeniem lub bez przemieszczenia. Złamanie obojczyka występuje także w powikłaniach podczas porodu. Taki opatrunek należy kontrolować co kilka dni, ze względu na ryzyko wystąpienia zaburzeń krążenia krwi. Leczenie operacyjne jest wskazane w złamaniu otwartym, w złamaniu grożącym przedziurawieniem skóry, w złamaniu grożącym uszkodzeniem naczyń i nerwów, w złamaniu z towarzyszeniem innych złamań.

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie obojczyka

Złamanie kości śródręcza i palców ręki

Złamanie kości śródręcza i palców ręki Śródręcze, matecarpus, zbudowane jest z pięciu kości, ossa metacarpalia, które są kośćmi długimi. Wyróżniamy złamanie bokserskie podstawy pierwszej kości śródręcza, spowodowane urazem bezpośrednim, np. przygnieceniem, przyciśnięciem, ciosem bokserskim. Objawem tego złamania, jak w każdym przypadku złamania, jest ból, zasinienie, obrzęk, deformacja dłoni i palców (w zależności od miejsca złamania). Kości palców składają się z czternastu paliczków, wszystkie palce mają po trzy paliczki: paliczek bliższy phalanx proximalis, paliczek środkowy phalanx media, paliczek dalszy phalanx distalis. Charakterystycza jest pierwsza kość śródręcza - najkrótsza i najgrubsza, a na jej końcu dalszym, czyli na głowie, mieszczą się dwa małe pola kości trzeszczek, ossa sesamoidea, które się łączą ze ścięgnami mięśni kciuka.

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie kości śródręcza i palców ręki

Złamanie kości podudzia

Złamanie kości podudzia Podudzie składa się z dwóch kości długich: piszczelowej i strzałkowej. Chorego należy przewieźć do szpitala na leżąco. Często towarzyszą im uszkodzenia więzadła pobocznego piszczelowego oraz łękotki bocznej. Leczenie: polega na anatomicznym odtworzeniu powierzchni stawowej. Leczenie operacyjne polega na zespoleniu odłamów kości.

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie kości podudzia

Złamania kości przedramienia

Złamanie Smith'a, tzw.złamanie zgięciowe, to złamanie kości promieniowej występujące w okolicy nadgarstka, najczęściej w wyniku upadku na dłoń zgiętą do jej wnętrza. Jest to złamanie niestabilne. Takie złamanie skutkuje ograniczeniem ruchomości nadgarstka, przemieszczeniem dłoni, obrzękiem, krwiakiem. Objawy czasami nie są zbyt wyraźne i złamanie widać dopiero na zdjęciu rentgenowskim. Złamania kości przedramienia mogą skutkować także uszkodzeniem nerwu pośrodkowego, które może skutkować porażeniem dłoni i palców.

Czytaj więcej na ten temat: Złamania kości przedramienia

Złamania kości śródstopia i palców stopy

Wyróżniamy 3 postaci złamania piątej kości śródstopia: tzw. złamanie tenisisty, czyli złamanie z oderwaniem niewielkiego kawałka kości od końca kości skierowanego do tyłu; tzw. złamanie Jonesa, czyli złamanie w odległości półtora centymetra od końca kości skierowanego do tyłu; tzw. złamanie zmęczeniowe, czyli złamanie trzonu kości. Złamanie objawia się jak każde złamanie - bólem, z tym, że ból jest po bocznej stronie stopy, ze względu na położenie kości piątej. Złamanie palca jest widoczne na prześwietleniu. Pojawia się też obrzęk i zasinienie skóry, a wszelki ruch stopą i chodzenie jest znacznie utrudnione, wręcz niemożliwe. Złamany palec jest zazwyczaj skrzywiony i pojawiają się na nim guzy i opuchlizna.

Czytaj więcej na ten temat: Złamania kości śródstopia i palców stopy

Zapalenie ścięgna: zastrzyki z kortyzonu szkodliwe na dłuższą metę

Natomiast, jeśli chodzi o innego rodzaju zapalenia ścięgien, na przykład, zapalenie ścięgna barku albo ścięgna Achillesa, efekt opóźnienia nie jest aż tak zaznaczony, ale konkluzja pozostaje taka sama: kortykoidy nie sprzyjają wyzdrowieniu. Z kolei, zastrzyki z innych substancji, na przykład, z kwasu hialuronowego, toksyny botulinowej, lauromakrogolu albo z płytek krwi, mogą się okazać skuteczne na dłuższy okres czasu, mimo, że ich skuteczność zmienia się w zależności od miejsca zapalenia. Badacze precyzują jednakże, że dane naukowe dotyczące tych terapii nie są jeszcze zbyt liczne. W przypadku zapalenia, pozostaje więc jedna pewna wartość: fizjoterapia. Osoby, które otrzymują 4 zastrzyki z kortyzonu, aby leczyć zapalenie stawu łokciowego, czyli tak zwany łokieć tenisisty, przekonają się, że poziom wyleczalności w ich przypadku po 18 miesiącach spada aż o 57%!.

Czytaj więcej na ten temat: Zapalenie ścięgna: zastrzyki z kortyzonu szkodliwe na dłuższą metę