działanie uboczne furaginu skrót TRI mięsień kulszowy ciąża w okresie letnim ciąża w okresie zimowym ciąża w okresie jesiennym ciąża w okresie wiosennym prostata niepłodność prostata płodność prostata bezpłodność dyskopatia ze zmianami przeciążeniowo-zniekształcającymi dyskopatia ze zmianami przeciążeniowo-zniekształcającymi krawędzi trzonów kręgowych cystis endometrioidalis et corporis centralna protruzja krążka centralna protruzja krążka międzykręgowego nie powodująca ucisku

Nadliczbowe zęby obniżają wydolność fizyczną

- Zęby nadliczbowe mogą zniekształcać małżowiny nosa (wewnętrzne struktury nosa) zmniejszając przepływ powietrza, a co za tym idzie wydolność fizyczną. Zaburzenia rozwoju szczęki mogą ograniczać oddychanie przez nos i wydolność fizyczną, tak jak ma to prawdopodobnie miejsce u brazylijskiego piłkarza - wyjaśnia dr Roman Borczyk z Kliniki Implantologii i Stomatologii Estetycznej. Co więcej, nadliczbowe zęby mogą nie tylko obniżać wydolność fizyczną, ale też prowadzić do resorbcji korzeni, powstawania torbieli i utraty zębów stałych w przyszłości. Mogą nie tylko szpecić, ale też w znaczącym stopniu obniżać wydolność fizyczną naszego organizmu. Innym, niedocenianym czynnikiem wpływającym na wydolność organizmu jest stan zapalny dziąseł.

Czytaj więcej na ten temat: Nadliczbowe zęby obniżają wydolność fizyczną

Sport: jak zwiększyć swoją wydolność?

Strategie mentalne są liczne i inne dla każdego biegacza: niektórzy wpadają w stan bliski transu, który eliminuje wszystkie elementy rozpraszające, podczas gdy inni używają swojej nienawiści do przegranej oraz swojego ducha walki, aby przekroczyć swoje granice. Inną techniką, nieco trudniejszą do opanowania, jest asocjacja, a więc sztuka intensywnego skoncentrowania się na danej aktywności (biegnięciu, pedałowaniu, albo każdej innej aktywności fizycznej) w opozycji do dysocjacji, gdzie sportowcy myślą o wszstkim innym, tylko po to, aby zapomieć o bólu i wysiłku. Serge Girard, który pobił rekord świata w dziedzinie przebiegniętego dystansu w ciągu jednego roku (27 000 km, czyli średnio 73 km na dzień), wyjaśnia swoją receptę: po 20 kilometrze ból jest nieunikniony. Wiem to z góry, a więc mu się nie poddaję. Powiedzmy, że przyjemność czerpię z jego pokonywania.

Czytaj więcej na ten temat: Sport: jak zwiększyć swoją wydolność?

Dobrze się zestarzeć: aktywność fizyczna

Zapamiętajmy, aktywność fizyczna poprawia nie tylko zdrowie, ale także inspiruje do dalszych pozytywnych zmian w życiu. Aktywność fizyczna jest tak dobra, że może zablokować, do pewnego punktu, negatywny wpływ niektórych czynników ryzyka zaburzeń kardiowaskularnych, takich jak wysoki poziom cholesterolu we krwi albo nadciśnienie. Aktywność fizyczna jest tym, co jest najbliższe Fontannie Młodości, sygnalizuje gerontolog z Uniwersytetu Harvard, pani Anne Fabiny. W swoim dokumencie Living Better, Living Longer, dostępnym na stronie internetowej uniwersytetu, stwierdza ona, podpierając się badaniami, że aktywność fizyczna zmniejsza ryzyko ucierpienia z powodu wielu chorób: cukrzyca, nowotwory, choroba Alzheimera, choroby sercowo-naczyniowe, osteoporoza, depresja... Aktywność fizyczna utrzymuje kości w dobrym zdrowiu, pomaga zachować witalność i niezależność, aż do zaawansowanego wieku, a także poprawia nastrój oraz funkcjonowanie umysłu.

Czytaj więcej na ten temat: Dobrze się zestarzeć: aktywność fizyczna

Aktywność fizyczna: efekty zauważalne dla mózgu

Po ukończeniu 60 roku życia, aktywność fizyczna ma pozwalać na zwiększenie przepływu krwi odżywiającej mózg, co może przyczynić się do zachowania mózgowych funkcji poznawczych. Aktywność fizyczna ma działać na zwiększenie przepływu krwi do mózgu, co sprzyja natlenianiu neuronów oraz eliminacji złogów, co może częściowo wyjaśniać ten związek. Intensywność marszu była przystosowana do zdolności fizycznych kobiet, ocenionych początkowo przy pomocy pomiaru maksymalnego zużycia tlenu (VO2 max, czyli objętość maksymalna tlenu, jaką ogranizm jest w stanie zużyć, w czasie intensywnego wysiłku). Na początku badania, intensywność marszu była bardzo umiarkowana (od 50% do 60% VO2 max). W ciągu trzeciego miesiąca, rytm przeszedł do 4 umiarkowanych sesji 50-minutowych na tydzień, poza 2 sesjami 30-minutowymi nieco bardziej intensywnymi (od 70 % do 80 % VO2 max).

Czytaj więcej na ten temat: Aktywność fizyczna: efekty zauważalne dla mózgu

Aktywność fizyczna ma zmniejszać działanie soli na ciśnienie tętnicze

W grupach po środku (aktywność fizyczna duża albo umiarkowana), ryzyko było odpowiednio zredukowane o 17% i o 10%, w stosunku do grupy prowadzącej najbardziej siedzący tryb życia. Dzieje się tak, gdyż aktywność fizyczna ogranicza skoki ciśnienia tętniczego spowodowane przez sól, sugeruje ostatnie badanie. Jednakże, i tak jest już szeroko przyznawane, że aktywność fizyczna sprawia, iż ciśnienie tętnicze spada. Według autorów badania, inne prace powinny być jeszcze przeprowadzone, aby móc przełożyć te rezultaty na populacje północnoamerykańskie. Sante Canada, na przykład, sugeruje jedzenie nie więcej niż 1 500 mg soli dziennie, ale Kanadyjczycy konsumują średnio ponad dwa razy tyle.

Czytaj więcej na ten temat: Aktywność fizyczna ma zmniejszać działanie soli na ciśnienie tętnicze

Sprawność fizyczna u seniorów - rekomendacje zdrowotne projektu PolSenior

System tych zajęć należy tworzyć nie tylko w dużych miastach, ale również w mniejszych miejscowościach, zapewniając równe warunki dostępu dla wszystkich seniorów. 4.    Rozwijać system zorganizowanych zajęć aktywności fizycznej dla osób starszych pod kierunkiem instruktorów. 3.    Promować wśród lekarzy pierwszego kontaktu i specjalistów ideę zalecania regularnej aktywności fizycznej jako „leku” na wiele schorzeń. 5.    Opracować międzyresortową strategię upowszechniania aktywności fizycznej wśród osób starszych (Ministerstwo Zdrowia, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej, Ministerstwo Sportu i Turystyki). Autor:.

Czytaj więcej na ten temat: Sprawność fizyczna u seniorów - rekomendacje zdrowotne projektu PolSenior

Aktywność fizyczna zmniejsza ryzyko raka jelita grubego

Badacze sądzą więc, że regularna aktywność fizyczna może pomagać oragnizmowi w usuwaniu polipów zanim te zaczną rosnąć. Przeprowadzone w latach 1991-2009, badania te miały na celu określenie, czy aktywność fizyczna miała wpływ na tworzenie się polipów w układzie pokarmowym. Zdaniem badaczy, aktywność fizyczna ma wiele efektów fizjologicznych, które mogą wyjaśnić zaobserwowane działanie ochronne: zwiększa ona aktywność odpornościową, zmniejsza odporność na insulinę oraz zwiększa poziom witaminy D we krwi u tych ludzi, którzy ćwiczą na świeżym powietrzu. Co jeszcze bardziej interesujące, najbardziej aktywni fizyczni byli także o 36% mniej narażeni na występowanie polipów wielkich rozmiarów oraz bardzo zaawansowanych w rozwoju. Rezultaty pokazują, że w porównaniu do ludzi, którzy są najmniej aktywni fizycznie, ci, którzy są najbardziej aktywni, są także o 16% mniej narażeni na występowanie polipów.

Czytaj więcej na ten temat: Aktywność fizyczna zmniejsza ryzyko raka jelita grubego

Aktywność fizyczna może zmniejszyć ryzyko śmierci chorych na raka prostaty

Najnowsze badania przeprowadzone na mężczyznach z rakiem prostaty wskazują, że aktywność fizyczna powoduje obniżenie ogólnego poziomu umieralności oraz ilości zgonów spowodowanych rakiem gruczołu krokowego. - Jednak należy zaznaczyć, że najbardziej korzystna dla cierpiących na raka prostaty, lub dla ogólnej poprawy stanu zdrowia, jest intensywna aktywność fizyczna przez trzy lub więcej godzin tygodniowo - dodała. Wyniki wykazały, że zarówna intensywna jak i mniej energiczna aktywność wpływa korzystnie na ogólną umieralność. W porównaniu z mężczyznami spacerującymi mniej niż 90 minut tygodniowo spokojnym tempem, badani chodzący dłużej niż 90 minut normalnym lub żwawym tempem byli o 46% mniej narażeni na śmierć. Mężczyźni najbardziej aktywni fizycznie byli o 61% mniej narażeni na śmierć powiązaną z rakiem prostaty niż ci, którzy na intensywną aktywność fizyczną poświęcali tygodniowo mniej niż jedną godzinę.

Czytaj więcej na ten temat: Aktywność fizyczna może zmniejszyć ryzyko śmierci chorych na raka prostaty

Ritalin poprawia wydolność? Zapytajcie studentów kanadyjskich

Konsekwencje mogą się jeszcze zaostrzyć, jeśli lekarstwa te są zażywane nieadekwatnie (rozgniatane, a następnie wciągane nosem jak kokaina, albo przyjmowane w zastrzyku). Przedawkowanie tych substancji powoduje takie same skutki uboczne, które są obserwowane po zażywaniu amfetaminy i kokainy. Chodzi tutaj o bardzo ostre pobudzenie, o psychozę oraz o hiperpireksję, czyli o ektremalny wzrost temperatury ciała, o bardzo wysoką gorączkę. Przedawkowanie tych medykamentów grozi więc nawet potencjalnym zgonem. Daniel Rosenfield jednym tchem wymienia tutaj nadciśnienie tętnicze, arytmię serca, uzależnienie oraz depresję.

Czytaj więcej na ten temat: Ritalin poprawia wydolność? Zapytajcie studentów kanadyjskich

Forma fizyczna: najlepsze powody, aby się ruszać

Ponieważ minimalna aktywność fizyczna zdolna do wywierania działania prewencyjnego albo leczącego nie jest równie wysoka co ta, która jest niezbędna, aby poprawić wydolność sportową (ale korzystne działanie zaciera się bardzo szybko, kiedy aktywność zostaje przerwana). Umiarkowana aktywność fizyczna sprzyja podwyższeniu odporności. Dane są jasne: aktywność fizyczna jest skuteczna w przedłużaniu życia. Aktywność fizyczna stymuluje i wzmacnia obwód parasympatyczny układu nerwowego, nazywany „hamulcem”. Są to zresztą trzy czynniki, dla których aktywość fizyczna gra niepodważalną rolę.

Czytaj więcej na ten temat: Forma fizyczna: najlepsze powody, aby się ruszać

Katar: regularna aktywność fizyczna pomaga zmniejszyć częstość zachorowań oraz łagodzi objawy

Korzyści wypływające z regularnego ćwiczenia mają wynikać z czasowej stymulacji układu odpornościowego. Każdy okres aktywności fizycznej wywołuje krążenie neutrofili oraz immunoglobulin we krwi, komórek, które pomagają w kontroli oraz w obronie organizmu przeciwko wirusom, które leżą u źródła kataru i jego objawów. Zresztą, należy także zauważyć, że przetrenowanie ma raczej odwrotny efekt. Osoby, które ćwiczą w nadmiarze, mają być bardziej narażone na katar i na grypę. Symptomy, które uczestnicy badania opisywali – katar, kichanie, kaszel, łzawienie – były od 43% do 46% mniej poważne u osób, które regularnie ćwiczyły albo które stwierdzały, że są w dobrej formie, niż u tych uczestników badania, którzy byli mniej aktywni.

Czytaj więcej na ten temat: Katar: regularna aktywność fizyczna pomaga zmniejszyć częstość zachorowań oraz łagodzi objawy

Ciężka, ciężka dla serca, epizodyczna aktywność fizyczna i seksualna!

Zdaniem autorów badania, wyniki te potwierdzają znaczenie konsultacji z lekarzem, zanim zaczniemy program intensywnych treningów, w momencie kiedy nasza forma fizyczna pozostawia jeszcze wiele do życzenia. Badacze oceniają więc, że dla każdej grupy 10 000 osób, które oddają się tym aktywnościom w sposób epizodyczny, jedna godzina dodatkowo w tygodniu przekłada się na od 2 do 3 zawałów oraz nagłych zgonów z powodu problemów sercowych więcej. Ryzyko absolutne wystąpienia nagłego zawału mięśnia sercowego albo nagłego zgonu z powodu problemu kardiologicznego, podczas aktywności fizycznej i seksualnej, pozostaje jednakże relatywnie niskie, ponieważ występują one rzadko. Inny rezultat, zachęcający tym razem: badacze ustalili, że u osób, które uprawiają aktywność fizyczną, każdy dodatkowy wysiłek fizyczny tygodniowo, zmniejsza ryzyko ucierpienia z powodu zawału serca albo nagłej śmierci o 45% i o 30% odpowiednio. Zauważmy jednakże, że te ostatnie rezultaty są oparte na 5 z 14 przeanalizowanych badań.

Czytaj więcej na ten temat: Ciężka, ciężka dla serca, epizodyczna aktywność fizyczna i seksualna!

Otyłość: aktywność fizyczna może pomóc przezwyciężyć predyspozycje genetyczne

Aktywność fizyczna może zmniejszyć nawet o 49% ryzyko otyłości u osób genetycznie predysponowanych do nadmiernego przybierania na wadze. Jest to więc różnica całych 36%. Naukowcy w ten sposób określili, że każdy pojedynczy gen predysponujący do otyłości był związany z 592-gramowym przybieraniem na wadze u osób prowadzących siedzący tryb życia, w prównaniu do 379-gramowego przybierania na wadze u osób, które były najbardziej aktywne. Tak samo, wśród tych uczestników badania, którzy mieli najwięcej genów predyponujących do otyłości, ryzyko nadmiernego przybrania na wadze było większe 1,7 razy u ludzi prowadzących siedzący tryb życia, w porównaniu do ryzyka otyłości u ludzi najbardziej aktywnych, które było większe o 1,2 razy. Według autorów badania, dane te wskazują, iż dzięki aktywności fizycznej mamy możliwości osłabienia nieco skutków predyspozycji genetycznych do otyłości, nawet jeśli stopień tej aktywności i wysiłku fizycznego jest równie niski, jak na przykład praca na stanowisku stojącym.

Czytaj więcej na ten temat: Otyłość: aktywność fizyczna może pomóc przezwyciężyć predyspozycje genetyczne

Aktywność fizyczna może przeciwdziałać genenetycznym uwarunkowaniom tycia

Naukowcy wykazali również, że każdy dodatkowy wariant genetyczny zwiększa szanse otyłości o 1,1 raza. To o 36 % mniej niż w przypadku ludzi zaniedbujących aktywność fizyczną, u których współczynnik ten wynosił 592 g dla każdego dodatkowego wariantu. Z przeprowadzonych badań wynika, że ryzyko otyłości było o 40 procent mniejsze w przypadku ludzi aktywnych. Jak pokazują wyniki badania, prowadzenie zdrowego trybu życia może przynieść wymierne skutki w walce z otyłością u ludzi genetycznie podatnych na tycie. Wyniki badań zostały opublikowane przez dr Loos i jej zespół badawczy w internetowym wydaniu magazynu PLo. S Medicine.

Czytaj więcej na ten temat: Aktywność fizyczna może przeciwdziałać genenetycznym uwarunkowaniom tycia

Aktywność fizyczna wpływa na samopoczucie i samoocenę zdrowia nastolatków

Granie w sporty drużynowe przyczyniało się do większego zadowolenia z życia wśród chłopców i dziewcząt. Wśród dziewcząt, te najaktywniejsze fizycznie w ostatnim tygodniu były zdecydowanie bardziej zadowolone z życia w porównaniu do dziewcząt mniej aktywnych, jednak również i w ich przypadku intensywna aktywność nie miała wpływu na ocenę własnego zdrowia. Ponadto chłopcy pięć razy, a dziewczyny 30 razy częściej swoje zdrowie opisywali jako „całkiem dobre” lub „słabe”, jeśli nie brali udziału w żadnych sportach drużynowych. - Nasze badanie pokazuje zalety uczestniczenia w zajęciach sportowych młodych ludzi, którzy, im aktywniejsi, tym bardziej są zadowoleni z życia oraz lepiej oceniają swój stan zdrowia, co jest istotne w tym krytycznym momencie rozwojowym okresu dojrzewania. Wyniki naszej analizy sugerują, że sporty drużynowe wzmacniają więzi między uczniami, wsparcie koleżeńskie, a także zacieśniają więzi w gronie przyjaciół i kolegów lub koleżanek z jednej drużyny - podsumowali autorzy badania.

Czytaj więcej na ten temat: Aktywność fizyczna wpływa na samopoczucie i samoocenę zdrowia nastolatków