wirus opryszczki

Leczenie opryszczki

HERPEX® – preparat stosowany w leczeniu pierwotnych i nawrotowych zakażeń skóry, wywoływanych przez wirus opryszczki zwykłej Herpes simplex typu I i II. Podstępny wirus opryszczki (Herpes simplex) atakuje w najmniej spodziewanych momentach. Nie ma skutecznego sposobu, by uchronić się przed nawrotami opryszczki. Skuteczność kuracji zależy od zastosowania kremu natychmiast po wystąpieniu pierwszych objawów zakażenia wirusem opryszczki (pieczenie, swędzenie, uczucie napięcia, zaczerwienienie). W tej fazie wirus łatwo może przenieść się na inne osoby.

Czytaj więcej na ten temat: Leczenie opryszczki

Zdjęcia dla "wirus opryszczki"

Przyczyny opryszczki

Wirus opryszczki przenosi się niezwykle łatwo – przed dotyk, drogą kropelkową lub drogą kontaktów seksualnych. Czy wirus opryszczki łatwo przenosi się z jednej osoby na drugą?. Wirus opryszczki do perfekcji opanował sztukę kamuflażu. W przypadku, gdy ataki opryszczki są częste (powyżej 6 w ciągu roku), zaleca się włączenie leczenia profilaktycznego. Więcej o opryszczce dowiesz się ze strony: www.bezopryszczki.pl.

Czytaj więcej na ten temat: Przyczyny opryszczki

Wirus ze Schmallenberg, nowy i mało znany

Ten niepokojący wirus przeraża sanitarne władze europejskie i został on uznany w tym samym czasie przez Komisję Europejską (komisja zajmująca się zdrowiem łańcuchów pokarmowych i zdrowiem zwierząt) oraz przez instytut FLI (Friedrich Loeffler Institut), który jest niemiecką instytucją prowadzącą badania nad zdrowiem zwierząt. Po pierwsze, wirus został po raz pierwszy odkryty w Niemczech, w mieście Schmallenberg, stąd jego nazwa zresztą. Zacznijmy od tego, że wirus ze Schmallenberg przenosi się przez rodzaj muszki z gatunku Culicoides. Jednakże, jakaś trzydziestka z nich potrafi również zarazić człowieka, w tym wirus z La Crosse, który panoszy się w Ameryce Północnej i powoduje encefalopatie. Ale niemożliwe jest również całkowite wykluczenie tej hipotezy, ponieważ wirusy stale mutują.

Czytaj więcej na ten temat: Wirus ze Schmallenberg, nowy i mało znany

Zmutowany wirus ptasiej grypy: strach przed bioterrorystami

Badacze studiujący potencjalnie śmiertelną nową wersję wirusa ptasiej grypy dobrowolnie zawiesili swoje badania na 60 dni, z powodu obaw, iż wirus ten może być użyty jako niszcząca postać bioterroryzmu. Badacze nie podjęli kolejnego kroku, który polega na sprawdzeniu, czy zmutowany wirus może się przenosić między ludźmi poprzez kaszel i katar, ponieważ taki eksperyment byłyby nieetyczny. Ron Fouchier z medycznego centrum Erasmus Medical College, Adolfo Garcia-Sastre ze szkoły medycznej Mount Sinai School of Medicine w Nowym Jorku i Yoshihiro Kawaoka z uniwersytetu University of Wisconsin w Madison, w Stanach Zjednoczonych, bronią tego badania jako kluczowego dla zdrowia publicznego oraz dla wysiłków mających na celu wykrycie, czy wirus grypy H5N1 może zmieniać się dziko tak, iż mógłby zapoczątkować śmiertelną pandemię. Badacze napisali również, że nie będą przeprowadzać żadnych doświadczeń na żywo nad tymi zmutowanymi wirusami, które już pokazały zresztą, że mogą się przenosić między fretkami. Badania przeprowadzone przez naukowców z medycznego centrum Erasmus Medical College i z uniwersytetu University of Wisconsin w Madison pokazałym że zmutowany wirsus H5N1 może się przenosić drogą powietrzną między fretkami, które są uważane za dobry model zachowania wirusa grypy u ludzi.

Czytaj więcej na ten temat: Zmutowany wirus ptasiej grypy: strach przed bioterrorystami

Wirus wścieklizny odkryty u nietoperza we Francji

Co bardziej niepokojące, testy wykazały, że wirus ten należał do szczepu potencjalnie przenoszącego się na człowieka. Wirus wścieklizny został odkryty u martwych nietoperzy, które żyły w szopie pewnego mieszkańca Meurthe-et-Moselle, we Francji. Aby uniknąć jakiegokolwiek ryzyka, specjalistka jednakże zaleca nie dotykanie zwłok albo zwierząt wyraźnie osłabionych. Jednakże, nietoperze chorujące na wściekliznę nie są agresywne, wskazała pani Catherine Nicoley, przełożona DDPP (służba zdrowia, ochrony zwierząt i środowiska z dyrekcji departamentu ochrony populacji). Zaintrygowany przez nadmierną śmiertelność nietoperzy, które chroniły się w szopie w jego ogrodzie, mieszkaniec zdecydował się na przeprowadzenie analiz kilku znalezionych zwłok tych zwierząt.

Czytaj więcej na ten temat: Wirus wścieklizny odkryty u nietoperza we Francji

Największy wirus morski, jaki kiedykolwiek został odkryty

Pasożyt z gatunku jednokomórkowych wiciowców, (Cafeteria roenbergensis), największy wirus morski, jaki kiedykolwiek udało się zaobserwować, został nazwany Cro. V (Cafeteria roenbergensis virus). Homolog Mimiwirusów. Zaoobserwowane u tego wirusa geny bardzo przypominają wiele różnych protein, których działanie już znamy: enzymy reperujące DNA, enzymy zamieszane w degradację protein albo jeszcze inne, równie ważne czynniki biorące udział w translacji genów. Sekwencje regulujące na DNA pozwalają myśleć, że ekspresja protein jest bardzo złożona, ponieważ jest czasowa oraz zaadaptowana do stadium infekcji (czesnego, późnego), u gospodarza. Niektóre z tych genów nie są generalnie albo w ogóle spotykane u wirusów.

Czytaj więcej na ten temat: Największy wirus morski, jaki kiedykolwiek został odkryty

Wirus HPV a ciąża

Kobiety u których stwierdzono wirus HPV, ale nie mają objawów w postaci kłykcin w czasie ciąży mogą się one nasilić. Wirus HPV zwany wirusem brodawczaka ludzkiego jest jedną z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową. Pomimo tego, że wirus ten nie wpływa na ciąże lepiej jest mieć go pod czujnym okiem. Ponieważ wirus HPV jest najczęstszą przyczyna raka szyjki macicy zalecane jest zrobienie biopsji i wycięcie zmienionych tkanek. Istnieją bowiem przypadki kiedy ten wirus we wczesnych etapach ciąży może doprowadzić do poronienia lub przenieś się na dziecko.

Czytaj więcej na ten temat: Wirus HPV a ciąża

Wirus H1N1 zabija jedną osobę i zaraża sześć innych w Wenezueli

Wirus grypy H1N1 spowodował śmierć jednej osoby oraz zaraził sześciu innych ludzi w Wenezueli, jak ujawnił niedawno wenezulelski minister ds. W 2009 roku, dziesiątki osób zmarło w Wenezueli, w wyniku zarażenia wirusem H1N1. Minister Andres Izarra oznajmił także na Twitterze, iż władze zdrowotne tego południowoamerykańskiego kraju podjęły już wszystkie niezbędne działania mające zapobiec rozprzestrzenianiu się wirusa. Według ministra, przypadki miały zostać zidentyfikowane w stanie Merida, na południowym zachodzie kraju. informacji, Andres Izarra.

Czytaj więcej na ten temat: Wirus H1N1 zabija jedną osobę i zaraża sześć innych w Wenezueli

Wirus Ebola: w końcu skuteczne leczenie w zasięgu wzroku

Gorączki krwotoczne, wywołane przez wirus Ebola oraz wirus Marburg, są bardzo często śmiertelne. Wirus Ebola przenosi się najpierw z wielkich małp na człowieka, a następnie bardzo łatwo z człowieka na człowieka, poprzez prosty kontakt albo też drogą wziewną. Jeśli chodzi o wirus Marburg, strategia była taka sama. Godny horroru, wirus ten powoduje gorączkę krwotoczą, która, w większości przypadków, kończy się zgonem chorego, który po prostu wykrwawia się na śmierć. Te interesujące rezultaty popchnęły naukowców do przetestowania leczenia na małpach z gatunku rezus.

Czytaj więcej na ten temat: Wirus Ebola: w końcu skuteczne leczenie w zasięgu wzroku

Wirus staje się śmiertelny w ciągu kilkunastu dni: ewolucja w laboratorium

Dzięki temu, wirus może wprowadzić swój genom do organizmu bakterii i w ten sposób pasożytuje na gospodarzu. Aby zaatakować swoją ofiarę, wirus posługuje się pewną proteiną, nazywaną J, dzięki której przytwierdza się do receptora membrany Lam. B, będącego jedynymi dla niego drzwiami wejściowymi. W 24 hodowlach bakteryjnych, wirus stał się na nowo zaraźliwy w ciągu dwunastu dni. Uczyniony nieszkodliwym, wirus śmiertelny dla bakterii odnalazł swoją zabójczą siłę dzięki zaledwie czterem mutacjom, w ciągu zaledwie dwunastu dni. Ale jeżeli bakteria ewoluuje tak, że wirus zupełnie nie może za nią nadążyć, porzuca on proces i nie widzimy, żeby miała się u niego pojawić ta nowa zdolność.

Czytaj więcej na ten temat: Wirus staje się śmiertelny w ciągu kilkunastu dni: ewolucja w laboratorium

Wirus brodawczaka ludzkiego ma zwiększać ryzyko choroby sercowo-naczyniowej

Pewne badanie opublikowane ostatnio w Stanach Zjednoczonych sugeruje, że wirus HPV, odpowiedzialny przede wszystkim za raka szyjki macicy, może być również związany z większym ryzykiem choroby serca u niektórych kobiet. Albowiem, okazuje się, że wirus HPV może być odpowiedzialny również za zaostrzone ryzyko choroby sercowo-naczyniowej albo incydentu naczyniowo-mózgowego u niektórych kobiet. To oznacza, że inne przyczyny mogły tę chorobę spowodować, nie brane zazwyczaj pod uwagę, a wirus HPV jest jedną z nich, jak wyjaśnia doktor Ken Fujise. Aż do tej pory, wirus HPV był znany z powodu dezaktywacji genu p. Rb, który jest ważny w regulacji proliferacji komórek, tworzących guzy nowotworowe. Wirus brodawczaka ludzkiego, znany bardziej pod nazwą HPV, jest odpowiedzialny za choroby przenoszone drogą płciową zdarzające się najczęściej.

Czytaj więcej na ten temat: Wirus brodawczaka ludzkiego ma zwiększać ryzyko choroby sercowo-naczyniowej

Wirus zakłóca konferencję studentów w Kanadzie

Niestety, tajemniczy wirus zakłócił te plany. Wydarzenie to, dzięki któremu studenci dziennikarstwa mają okazję spotkać się ze swoimi rówieśnikami i uczestniczyć w organizowanych seminariach, na których wykładają zawodowi dziennikarze, zaczęło się w środę w zeszłym tygodniu, i miało skończyć się w niedzielę. Jak mówi pani rzeczniczka Suzanne Germain, ośmiu studentów zostało przewiezionych do szpitala w sobotę wieczorem, ale bardzo szybko zostali wypuszczeni do domu. W sumie, blisko czterdzieści osób objawiało nieprzyjemne symptomy infekcji wirusa Norwalk. Konferencja miała miejsce w hotelu Harbour Towers, w sobotę.

Czytaj więcej na ten temat: Wirus zakłóca konferencję studentów w Kanadzie

Wirus H3N2: trzy nowe przypadki w Stanach Zjednoczonych

Wirus ten powoduje lekkie problemy zdrowotne i jeszcze nie odnotowano żadnego przypadku poza granicami Stanów Zjednoczonych – tak przynajmniej stwierdzają kanadyjskie władze zdrowotne. Te trzy nowe przypadki sprawiają, że liczba Amerykanów zarażonych wirusem H3N2 pochodzenia świńskiego (szczep bliski wirusowi H3N2 pochodzenia ludzkiego) wzrosła już do dziesięciu osób. Wydaje się, że jedno z dzieci musiało przenieść wirusa na pozostałą dwójkę, ale nie wiemy jeszcze, w jaki sposób to dziecko zostało samo zarażone, wyjaśniła jeszcze pani doktor Patricia Quinlisk. Jednakże, dzieci te miały kontakt między sobą. Władze zdrowoten stanu Iowa, gdzie zaobserwowano wspomniane przypadki, podtrzymują, iż wydaje się jasne, że chodzi tutaj o przeniesienie wirusa z człowieka na człowieka.

Czytaj więcej na ten temat: Wirus H3N2: trzy nowe przypadki w Stanach Zjednoczonych

W jaki sposób wirus grypy sezonowej pokonał Tamiflu…

W rzeczywistości, badacze już wcześniej odkryli tę mutację, ale problemem było to, że kiedy mutację tę przeniesiono do szczepu nieodpornego, to wirus miał problemy z reprodukcją. Jednocześnie, wirus zachowuje swoją zdolność do namnażania się. Badacze z Fakultetu medycyny w Laval w Quebeku odkryli, że istnieje mechanizm, którym posługuje się wirus grypy sezonowej, aby oszukać lek Tamiflu (lek antywirusowy), który aż do tej pory okazywał się skuteczny w jego zwalczaniu. Aby więc wyjaśnić tę zagadkę, badacze z centrum badawczego Centre de recherche en infectiologie porównali genomy szczepów odpornych i nieodpornych jeden po drugim, a następnie przetestowali je na zwierzętach. Mutacja, której nie wolno spuścić z oka.

Czytaj więcej na ten temat: W jaki sposób wirus grypy sezonowej pokonał Tamiflu…

Wirus HIV ma zwiększać ryzyko złamań

A wirus HIV atakuje właśnie limfocyty CD4. Wirus HIV, który jest odpowiedzialny za chorobę AIDS, zwiększa ryzko złamań u pacjentów seropozytywnych, a ryzyko to ma być tym większe, im niższy jest poziom limfocytów CD4 we krwi. Ale po raz pierwszy w historii amerykański zespół Benjamina Younga ustalił związek między tym ryzykiem a poziomem limfocytów CD4, które są komórkami niezbędnymi dla dobrego funkcjonowania naszego układu odpornościowego. Nasze rezultaty powinny poprowadzić społeczność medyczną do określenia odpowiednich zaleceń, dotyczących ścisłej obserwacji czynników ryzyka związanych ze złamaniami. Opieka nad osobami zarażonymi wirusem HIV powinna bezwzględnie brać pod uwagę te parametry, pisze autor badania.

Czytaj więcej na ten temat: Wirus HIV ma zwiększać ryzyko złamań