Szukaj:
Zobacz tagi
Aktualności
Artykuły
Choroby i dolegliwości

o przysadce

Choroba Glińskiego i Simmondsa

Objawy charłactwa przysadkowego są bardzo podobne do objawów jadłowstrętu psychicznego, który charakteryzuje się podobnym wyniszczeniem organizmu i zanikaniem gruczołów dokrewnych, jednak w przypadku jadłowstrętu nie zachodzą zmiany anatomiczne w przysadce. Choroba Glińskiego i Simmondsa Charłactwo przysadkowe Jest to wielogruczołowa niedoczynność hormonalna, nazywana również charłactwem przysadkowym, ze względu na stwierdzane w niej krańcowe wyniszczenie i wychudzenie ciała. Oprócz tego przyczyną choroby Glińskiego i Simmondsa mogą być także guzy przysadki oraz przerzuty nowotworów z innych części ciała i narządów. Chory jest także bardziej podatny na urazy i stres oraz zwiększa się jego wrażliwość na zimno. W związku z tym u chorego pojawia się uczucie ciągłego znużenia, apatii, brak apetytu i senność.

Czytaj więcej na ten temat: Choroba Glińskiego i Simmondsa

Od otyłości do bezpłodności: brak insuliny

Otyłe myszy nietransgeniczne są również bardzo wrażliwe na stymulacje Gn. RH (gonadoliberyną) czy też insuliną, co wywołuje bardzo wysokie i bardzo ważne szczyty wydzielania hormonu LH. Jego zadaniem jest, między innymi, syntetyzowanie hormonu luteinizującego, czyli hormonu zwanego LH. Hormon luteinizujący jest odpowiedzialny za owulację, która nadchodzi kilka dni po szczycie wydzielania tego hormonu. Zespół ten objawia się podwyższonym poziomem hormonu LH oraz brakiem dojrzewania pęcherzyków jajnikowych, co skutkuje tym, iż nigdy nie dochodzi do kompletnej owulacji. Uczeni chcieli zweryfikować, czy u otyłych gryzoni przysadka mózgowa jest również niewrażliwa na działanie insuliny, tak jak to się dzieje w przypadku innych organów.

Czytaj więcej na ten temat: Od otyłości do bezpłodności: brak insuliny