krwiak nadnerczy

Krwiak

krwiak śródczaszkowy,. krwiak podpaznokciowy. Krwiak Krwiak, czyli wylew krwi np. do mięśni, jest najczęściej następstwem urazu, zwłaszcza u osób z predyspozycją do krwawień. krwiak tętniący,. W przypadku krwiaków pourazowych u osób z zaburzeniami krzepnięcia krwi niezbędny jest pilny transport do szpitala w celu podania preparatów hemostatycznych.

Czytaj więcej na ten temat: Krwiak

Zdjęcia dla "krwiak nadnerczy"

Niedoczynność kory nadnerczy

Niedoczynność kory nadnerczy możemy podzielić na ostrą niewydolność kory nadnerczy w postaci przełomu nadnerczowego oraz przewlekłą niedoczynność kory nadnerczy w postaci pierwotnej niedoczynności kory nadnerczy (choroba Addisona) i wtórnej niedoczynności kory nadnerczy. Wtórna niedoczynność kory nadnerczy jest to zespół objawów, do którego dochodzi w wyniku długotrwałego niedoboru hormonów kory nadnerczy, wskutek niedoboru ACTH. Za chorobę odpowiadać może również stan po obustronnej adrenalektomii, krwotok do obu nadnerczy lub nacieki ziarniniakowe w postaci sarkoidozy. Niekiedy spotyka się przyczyny wrodzone, np. wrodzony przerost nadnerczy, zespół Allgrove’a, hipoplazja nadnerczy lub niewrażliwość receptora ACTH. Ostra niewydolność kory nadnerczy jest to zespół objawów, do którego dochodzi w wyniku nagłego, znacznego niedoboru kortyzolu.

Czytaj więcej na ten temat: Niedoczynność kory nadnerczy

Krwiak opłucnej

Krwiak opłucnej Krwisty płyn w jamie opłucnej, zwany krwiakiem opłucnej, spotykamy, aczkolwiek rzadko, zarówno w przebiegu gruźliczego zapalenia wysiękowego opłucnej, jak i w opłucnowych powikłaniach grypy, płatowym zapaleniu płuc lub w zawale płuca. Miedzybłoniaka). Czynnikiem predysponującym może być też współistniejąca skaza krwotoczna. Najczęściej jednak krwisty płyn w jamie opłucnej powstaje w następstwie lokalnego bądź przenikającego z zewnątrz rozrostu (np.

Czytaj więcej na ten temat: Krwiak opłucnej

Nadnercze

Nadczynność kory nadnerczy powoduje m.in. zespół Cushinga. Nadczynność części rdzennej występuje najczęściej z powodu gruczolaka, powodującego ciężkie napadowe nadciśnienie tętnicze. Część wewnętrzna stanowi tzw. część rdzenną, wytwarzającą aminy katecholowe (adrenalinę i noradrenalinę). Część zewnętrzna, jaśniejsza, nazywa się korą nadnerczy, wytwarza kortykosteroidy. Składa się z dwóch części, różnych pod względem budowy, pochodzenia i czynności.

Czytaj więcej na ten temat: Nadnercze

Czym są glikokortykosteroidy?

Do częstych działań niepożądanych należą ponadto: zespół Cushinga, nadciśnienie tętnicze, ułatwienie rozwinięcia się zakażenia i zanik nadnerczy. Ponadto hormony kory nadnerczy zwiększają pobudliwość centralnego układu nerwowego i mogą wywoływać pobudzenie psychiczne, problemy ze snem i euforię. Hormony wytwarzane w warstwie pasmowatej kory nadnerczy określane są mianem glikokortykosteroidów. Należy jednak zauważyć, że za wyjątkiem niedoczynności nadnerczy glikokortykosteroidy nie usuwają przyczyn chorób, a jedynie wpływają na ich przebieg. Cechy te stanowią istotny czynnik warunkujący działanie hormonów kory nadnerczy.

Czytaj więcej na ten temat: Czym są glikokortykosteroidy?

Zespół nadnerczowo-płciowy

Zespół nadnerczowo-płciowy Wrodzony przerost nadnerczy Zespół nadnerczowo-płciowy, zaburzenie hormonalne, inaczej wrodzony przerost nadnerczy, bierze się z nadczynności kory nadnerczy. Oznacza to nadmierne wydzielanie androgenów nadnerczowych, czyli hormonów płciowych, z niedoborem kortyzolu, w następstwie przerostu kory nadnerczy lub guzu nowotworowego nadnercza. Rozpoznanie: badania hormonalne (między innymi LH, FSH), badanie USG, tomograf komputerowy. Jest niezwykle rzadki i charakteryzuje się rozwojem drugorzędnych cech płciowych typu żeńskiego: zaniki popędu seksualnego do kobiet, owłosienie żeńskie, rozwój gruczołów sutkowych, żeńska psychika, postępująca otyłość oraz zmniejszenie się narządów płciowych. Leczenie w specjalistycznych ośrodkach klinicznych.

Czytaj więcej na ten temat: Zespół nadnerczowo-płciowy

Urazy głowy – jakie objawy powinny zwrócić naszą uwagę?

Wyróżnia się dwa typy w zależności od lokalizacji: krwiak podtwardówkowy i krwiak nadtwardówkowy. Znane są również przypadki, że krwiak ujawnił się dopiero po kilku latach dając różne objawy ubytkowe przypominające guz mózgu. Krwiak przymózgowy. Krwiak podtwardówkowy powstaje w wyniku rozerwania znajdujących się pod twardówką naczyń żylnych. Krwiak nadtwardówkowy powstaje natomiast w wyniku rozerwania nadtwardówkowych naczyń tętniczych, co powoduje nagłe wynaczynnienie się dużej ilości krwi.

Czytaj więcej na ten temat: Urazy głowy – jakie objawy powinny zwrócić naszą uwagę?

Nowotwór z komórek chromochłonnych

W przypadku nagłego wzrostu ciśnienia w przebiegu guza chromochłonnego podaje się fentolaminę, jednak metodą leczenia z wyboru jest adrenalektomia, czyli usunięcie nadnerczy. Najczęściej występującym nowotworem zaliczanym do tej grupy jest guz chromochłonny nadnerczy. W związku z tym, że nowotwory te również mogą wydzielać katecholaminy dają podobne objawy jak guz chromochłonny nadnerczy. Leczenie. Są nimi: nadczynność tarczycy, menopauza, cukrzyca (zarówno epizody hipoglikemii jak i hiperglikemii ), zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym, napady niepokoju, pierwotne nadciśnienie tętnicze z objawami wzmożonej aktywności współczulnej oraz przyjmowanie niektórych leków lub narkotyków (kokaina).

Czytaj więcej na ten temat: Nowotwór z komórek chromochłonnych

Co to jest hirsutyzm?

W niektórych przypadkach, przyczyną nadmiernego wydzielania androgenów mogą być dolegliwości jajników albo gruczołów nadnerczy. A przyczyny mogą być naprawdę różne, jak wyjaśnia dalej doktor Neraud. Zadaniem lekarza w takiej sytuacji będzie określenie przyczyny tego nadmiernego wydzielania androgenów. Zażywanie leków również może je wyjaśnić. Leczenie androgenowe (przeciwko endometriozie, przede wszystkim), także może być w to zamieszane.

Czytaj więcej na ten temat: Co to jest hirsutyzm?

Cisawica

Przewlekła niewydolność kory nadnerczy charakteryzuje się: ogólnym osłabieniem mięśni, niezdolnością do większego wysiłku fizycznego, dużym wyniszczeniem, cisawym (brunatnym) zabarwieniem linii dłoniowych, skóry i błon śluzowych, obniżeniem ciśnienia tętniczego oraz zaburzeniami w przemianie materii i czynności gruczołów płciowych. Istotę cisawicy stanowi przewlekła niedoczynność kory nadnerczy. Rozwija się zwykle w wyniku zniszczenia kory obu nadnerczy przez układ immunologiczny organizmu. Bardzo często dolegliwościom tym towarzyszą nudności i wymioty, zaburzenia w regularności oddawania stolca, a niekiedy także silne napadowe bóle brzucha. Chorzy tacy są początkowo nerwowi, później przygnębieni, cierpią na bezsenność.

Czytaj więcej na ten temat: Cisawica

Choroba Cushinga

W niektórych przypadkach nadprodukcja kortyzonu spowodowana jest pierwotnym rozrostem (gruczolak lub rak) kory nadnerczy. Choroba Cushinga Choroba Cushinga jest to swoisty typ nadczynności przedniego płata przysadki, doprowadzający wtórnie do rozrostu kory nadnerczy i wzmożonego wydzielania ich hormonu (kortyzolu). Nadczynność kory nadnerczy wskutek nadprodukcji ACTH występuje u 0,1 promila dorosłej populacji (1:10 000). Przerost przysadki doprowadza do nadprodukcji ACTH pobudza korę nadnerczy do zwiększonego wydzielania kortyzonu. Ustala się na podstawie izotopowych badań scyntygraficznych, komputerowych, a także ultrasonograficznych.

Czytaj więcej na ten temat: Choroba Cushinga

Stres z powodu piłki nożnej mógł ją zabić...

Choroba Addisona oznacza, że gruczoły nadnerczy u tej kobiety nie produkują wystarczającej ilości właściwych dla nich hormonów, w tym także kortyzolu. Ale ostre napady lęku u tej kobiety w czasie wielce stresujących rozgrywek sportowych, pozwoliły lekarzom na zdiagnozowanie u niej choroby Addisona. Dzieje się tak najprawdopodobniej dlatego, iż najbardziej widoczne objawy obejmują zmęczenie, letarg oraz łagodną depresję – wszystkie te objawy są charakterystyczne dla wielu innych przewlekłych chorób. Choroba Addisona jest ciężka do zdiagnozowania, a ponad 60% ludzi, którzy żyją z tą dolegliwością, było co najmniej u dwóch różnych lekarzy, zanim w ogóle wzięto pod uwagę chorobę Addisona, jak stwierdza raport British Medical Journal. Lekarze leczą kobietę przy pomocy hormonoterapii zastępczej, co w jej przypadku oznacza podawanie kortyzolu.

Czytaj więcej na ten temat: Stres z powodu piłki nożnej mógł ją zabić...

Hiperaldosteronizm

Nadczynność spowodowana jest najczęściej łagodnym guzem nadnercza - gruczolakiem albo przerostem warstwy kłębkowej kory nadnerczy. Leczenie polega na podawaniu antagonisty receptora dla aldosteronu - spironolaktonu lub eplerenonu, w przypadku przerostu kory nadnerczy oraz dla przypadków gruczolaka, który nie można z różnych względów usunąć operacyjnie. Leczenie. W przypadku hiperaldosteronizmu pierwotnego: adrenalektomia - operacyjne usunięcie całego nadnercza lub laparoskopia - usunięcie guzka w korze nadnerczy, które to zabiegi prowadząc często do pełnego powrotu do zdrowia. W hiperaldosteronizmie wtórnym natomiast stosuje się leczenie farmakologiczne i leczy przyczynę wyjściową.

Czytaj więcej na ten temat: Hiperaldosteronizm

Złamanie prącia

Z uszkodzeniem cewki moczowej wiąże się zagrożenie zatrzymania moczu. W zależności od stopnia urazu możemy mieć do czynienia ze złamaniem jednego lub ze złamaniem obu ciał jamistych. Niekiedy obserwuje się charakterystyczne zniekształcenie prącia przypominające kształtem saksofon. Błona biaława prącia otaczająca ciała jamiste, która normalnie ma grubość 2 mm, podczas wzwodu zmniejsza swoją grubość do 0,5-0,25 mm i traci swoją elastyczność. Wyróżniamy złamanie prącia: proste (uszkodzeniu ulegają jedno lub dwa ciała jamiste) oraz skomplikowane (uszkodzeniu ciała jamistego towarzyszy uszkodzenie cewki moczowej).

Czytaj więcej na ten temat: Złamanie prącia

Męskie hormony płciowe – działanie i zastosowanie lecznicze

Testosteron wydzielany jest w niewielkiej ilości również u kobiet, w komórkach osłonki i zrębu jajnika oraz w warstwie siatkowatej kory nadnerczy. Jego biosynteza ma miejsce w warstwie siatkowatej kory nadnerczy u chłopców przed okresem pokwitania oraz w komórkach Leydiga u dorosłych mężczyzn. Metylowe pochodne testosteronu. Utrzymanie stałego poziomu testosteronu we krwi jest możliwe przy zmianie plastra dwa razy w tygodniu. Stałe stężenie leku we krwi utrzymuje się przez ok. 24 godziny.

Czytaj więcej na ten temat: Męskie hormony płciowe – działanie i zastosowanie lecznicze