Szukaj:
Zobacz tagi
Aktualności
Artykuły
Choroby i dolegliwości

kamica ślinianki

Kamica moczanowa

Kamica moczanowa Kamica moczowodowa Kamica kielichowa Kamica pęcherzowa Kamica cewkowa Kamienie w nerkach Kamica moczanowa ze względu na lokalizację zwana jest także kamicą nerkową, moczowodową, kielichową, pęcherzową lub cewkową. W przypadku występowania kamieni o większej średnicy konieczne jest wdrożenie bardziej intensywnego leczenia. Zaleca się wówczas picie dużej ilości wody i aktywność fizyczną (chodzenie a w miarę możliwości skakanie). Relatywnie nową metodą jest litotrypsja. Metoda ta polega na kruszeniu złogów w drogach moczowych za pośrednictwem urządzenia wprowadzonego przez cewkę lub przezskórnie - za pomocą fal ultradźwiękowych lub uderzeniowych.

Czytaj więcej na ten temat: Kamica moczanowa
Zdjęcia dla "kamica ślinianki"
Nie zapominaj o warzywach i owocach!

Kamica fosforanowa

Szczególną odmianą kamicy fosforanowej jest tzw. kamica struwitowa czyli kamica fosforanowo-amonowo-magnezowa. Kamica fosforanowa bardzo często powstaje na tle stanów zapalnych dróg moczowych wywołanych przez bakterie powodujące zasadowy odczyn moczu. Kamica fosforanowa Polega na odkładaniu się w drogach moczowych osadów zbudowanych z fosforanów. Należy jednak przestrzec przed ich nadmiarem, gdyż mogą one doprowadzić do powstania kamicy wapniowej. W razie potrzeby podaje się jeszcze leki zakwaszające mocz.

Czytaj więcej na ten temat: Kamica fosforanowa

Kamica nerkowa

Kamica nerkowa Kamica moczowa Kamica moczowa, zwana też kamicą nerkową, to zespół dolegliwości i objawów klinicznych będących efektem powstawania złogów w drogach moczowych. Kamica może przebiegać zarówno z ostrymi objawami - kolka nerkowa, parcie na pęcherz i krwiomocz - jak i bezobjawowo. Kamica nerkowa występuje raczej u ludzi młodych, dwa razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. Najczęstszym rodzajem kamieni nerkowych jest kamica moczanowa (osady powstają z kwasu moczowego). w przypadku, w którym występuje zakażenie lub zmiany zastoinowe w nerce, wymagane jest niekiedy leczenie operacyjne.

Czytaj więcej na ten temat: Kamica nerkowa

Kamica wapniowa

Częściej występują mieszane formy kamicy wapniowej: kamica moczanowo-wapniowa, kamica szczawianowo-wapniowa oraz kamica fosforanowo-wapniowa. Kamica wapniowa Wydalanie wapnia z moczem wykazuje wahania dobowe, większe w ciągu dnia niż w nocy. Kamica wapniowa polega na odkładaniu się w drogach moczowych soli wapnia. Dieta w kamicy wapniowej:. Nalezy stosować dietę z ograniczeniem produktów o dużej zawartości wapnia.

Czytaj więcej na ten temat: Kamica wapniowa

Kamica ksantynowa

Kamica ksantynowa Kamienie tego rodzaju występują niezwykle rzadko. Należy więc zwiększyć podaż płynów i produktów alkalizujących mocz. Dieta w kamicy ksantynowej (patrz: kamienica moczanowa). Ksantyna to zasada purynowa będąca prekursorem syntezy kwasu moczowego.

Czytaj więcej na ten temat: Kamica ksantynowa

Kamica cystynowa

Kamica cystynowa Kamienie tego rodzaju występują niezwykle rzadko. One właśnie powinny stanowić podstawę diety, należy więc ograniczyć spożycie mięsa i jego przetworów. Należy zwiększyć podaż płynów do 3 litrów na dobę, oraz zwiększyć spożycie witaminy B6 (drożdże, kiełki pszenicy, strączkowe, orzechy). Najmniej tych aminokwasów zawiera mleko i jego przetwory oraz produkty roślinne. Podstawą leczenia jest dieta ograniczająca ilość cystyny (aminokwasu siarkowego) oraz metioniny - związku również będącego aminokwasem, który w organizmie w znacznej części ulega przemianie do cystyny.

Czytaj więcej na ten temat: Kamica cystynowa

Kamica żółciowa

Kamica żółciowa należy do najczęściej spotykanych chorób. Kamica żółciowa Istotą kamicy żółciowej jest powstanie w układzie żółciowym złogów (kamieni) przez wytrącanie się z żółci cholesterolu, barwników żółciowych, soli wapniowych i innych jej składników. Przyłożenie termoforu, stosowanie zimnych lub gorących okładów na okolicę pęcherzyka żółciowego mogą złagodzić bóle. Powstający ból jest efektem niemożności pokonania przeszkody, mechanicznego podrażnienia błony śluzowej pęcherzyka lub przewodu żółciowego oraz wzmożenia kurczliwości dróg żółciowych w celu przesunięcia powstałej przeszkody na drodze przepływu żółci. Pomaga również picie łykami wody.

Czytaj więcej na ten temat: Kamica żółciowa

Kamica szczawianowa

Kamica szczawianowa Polega na odkładaniu się w drogach moczowych kamieni szczawianowych. Z jadłospisu należy wykluczyć: szczaw, rabarbar, rośliny strączkowe, szpinak, pieprz, rzepę, czekoladę, kakao, mocną herbatę. Ogranicza się spożywanie: marchwi, buraków, ziemniaków, grochu. Również nadmierna ilość cukru w pożywieniu nawet u zdrowej osoby może doprowadzić do wytworzenia się kwasu szczawiowego w ustroju. Wskazane jest także zwiększenie w jadłospisie pokarmów zakwaszających mocz (takich jak: mięso, ryby, wędliny, jajka, pieczywo).

Czytaj więcej na ten temat: Kamica szczawianowa

Kamica pęcherzyka żółciowego - objawy, przyczyny, leczenie

Kamica częściej spotykana jest u kobiet niż u mężczyzn. Kamica pęcherzyka żółciowego jest chorobą, za której wystąpienie odpowiedzialne są pojawiające się złogi w pęcherzyku żółciowym. Kamica najczęściej daje o sobie znać dopiero w momencie wystąpienia napadu kolki, co ma miejsce w sytuacji, gdy kamień zostaje uwięziony w przewodach żółciowych. wysoka zawartość bilirubiny w żółci. inicjacja tworzenia się kamieni.

Czytaj więcej na ten temat: Kamica pęcherzyka żółciowego - objawy, przyczyny, leczenie

Nowotwory ślinianek u dzieci

Zlokalizowany jest zazwyczaj w części powierzchownej ślinianki przyusznej. Rak ślinianki. Najczęściej są to tzw. naczyniaki jamiste, mające tendencję do penetrowania pomiędzy pęcherzyki gruczołowe ślinianki. Guz mieszany ślinianki. Rak ślinianki jest to nowotwór złośliwy.

Czytaj więcej na ten temat: Nowotwory ślinianek u dzieci

Co to jest sialografia?

Następnie, lekarz wprowadza mały cewnik do ujścia kanału gruczołu ślinianki. Badanie jest szybkie. Podczas robienia zdjęć nie należy się ruszać. Trwa około 20 minut. Ewentualne ryzyko sialografii.

Czytaj więcej na ten temat: Co to jest sialografia?

Zapalenie ślinianek

Bakterie dostające się do przewodu wprowadzającego ślinianki na skutek upośledzonego przepływu śliny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, guzy łagodne i złośliwe ślinianek, leczenie promieniami, kamica przewodu ślinowego. W przypadku zmniejszonego przepływu śliny: w chorobach powodujących wysychanie błony śluzowej Zapalenie ślinianki może być również późnym następstwem świnki przebytej w dzieciństwie. Leczenie. Zjedzenie cytryny lub żucie gumy zwiększa wydzielanie śliny. Zapalenie zwalcza się antybiotykami.

Czytaj więcej na ten temat: Zapalenie ślinianek

Nowotwory ślinianek u dzieci

Zlokalizowany jest zazwyczaj w części powierzchownej ślinianki przyusznej. Najczęściej są to tzw. naczyniaki jamiste, mające tendencję do penetrowania pomiędzy pęcherzyki gruczołowe ślinianki. Rak ślinianki. GUZY Z TKANKI NABŁONKOWEJ: Guz mieszany ślinianki. Rak ślinianki jest to nowotwór złośliwy.

Czytaj więcej na ten temat: Nowotwory ślinianek u dzieci

Suchość w ustach

Objawy: opuchnięcie wokół ślinianki po jednej stronie twarzy. Polega na powstaniu przewlekłego zapalenia w okolicy ślinianek, gruczołów łzowych, gruczołów trawiennych i innych. Choroba najczęściej pojawia się w średnim wieku. Zespół Sjogrena zaliczany jest do grupy chorób autoimmunologicznych. Zespół Sjogrena.

Czytaj więcej na ten temat: Suchość w ustach

Właściwie to nie ślinimy się na myśl o jedzeniu

W innym eksperymencie badacze obserwowali ile śliny w ustach zostało wyprodukowane, kiedy ochotnicy patrzyli na i mogli poczuć gotujący się makaron. Mimo że specjaliści od reklamy jedznia mogą chcieć, żeby konsumenci wierzyli, iż zdjęcia jedzenia mają wpływ na napływnie śliny do ust, to jednakże badania te pokazują, że są to jedynie pobożne życzenia i zaklinanie rzeczywistości. Innymi słowy, ślinka cieknąca do ust nie została zaobserwowana, niezależnie od tego, czy uczestnicy badania byli głodni czy też nie. Patrzenie na zdjęcia jedzenia, co ma stymulować myślenie o jedzeniu w prawdziwym życiu, nie zwiększa wcale wydzielania śliny z którejkolwiek większej ślinianki, ani przed jedzeniem, ani po jedzeniu. A w trzecim teście, badacze zebrali próbki śliny przed, w trakcie oraz po tym, jak ochotnicy zjedli swój obiad.

Czytaj więcej na ten temat: Właściwie to nie ślinimy się na myśl o jedzeniu