dwutlenek w

Dwutlenek węgla

Jeśli występuje w małych stężeniach nie ma właściwości trujących, jego większe stężenia są jednak szkodliwe dla zdrowia lub nawet życia. Dwutlenek węgla to produkt spalania oraz oddychania. to związek chemiczny, w którego skłąd wchodzą jedne atom węgla i dwa atomy wodoru. W temepraturze pokojowej ma postać bezbarwnego, bezwonnego i niepalnego gazu. Działanie dwutlenku węgla powoduje występowanie hiperkapni, której skutkiem może być kwasia oddechowa, a jej następstwem - obrzęku mózgu.

Czytaj więcej na ten temat: Dwutlenek węgla

Zdjęcia dla "dwutlenek w"

Mózgi ryb dotknięte przez CO2 w oceanach

Zdaniem naukowców, prawie pewne jest, że ryby ponoszą znaczne szkody w układzie centralnym nerwowym, a to z kolei znacznie obniża ich szanse na przeżycie, jak wyjaśnia to w artykule opublikowanym w naukowym przeglądzie Nature Climate, jeden z naukowców biorących udział w tym badaniu, pan Phillip Munday. Odkryliśmy, że wysoki poziom dwutlenku węgla w wodzie może bezpośrednio wchodzić w interakcje z funkcjami neuroprzekaźników u ryb. Badacze również stwierdzili, że słuch ryb także został dotknięty, tak samo jak i instynkt, podstawowy, kiedy żyją w grupie, skręcania w prawo bądź w lewo. Dwutlenek węgla może w rzeczywistości wpłynąć negatywnie na ich mózgi i zagrozić ich przeżyciu. Przez wiele lat, badacze testowali zdolności młodych rybek z raf koralowych w wodach, w których były wysokie stężenia dwutlenku węgla.

Czytaj więcej na ten temat: Mózgi ryb dotknięte przez CO2 w oceanach

Rtęć: zanieczyszczenia, które przenikają do łańcucha pokarmowego

Rekord emisji został osiągnięty w latach 1860 – 1910, w momencie gorączki złota w Stanach Zjednoczonych, gdzie rtęć była stosowana przez poszukiwaczy do zlepiania złota. Blisko 385 000 ton rtęci zostało w ten sposób wyrzuconych do atmosfery w przeciągu ostatnich 5 000 lat, według badania opublikowanego przez przegląd naukowy Environmental Science and Technology. Jeżeli dwutlenek węgla albo dwutlenek siarki są zanieczyszczeniami, o których mówimy najczęściej, to jednakże nie są one jedynymi, które prezentują realne zagrożenie. Kiedy tylko znajdzie się w wodzie, tlen z rtęci przekształca się w metylortęć na łonie bakterii. Wysoka atmosfera działa jak reaktor chemiczny pozwalający molekułom rtęci na odkładanie się w ekosystemach, wyjaśnia profesor Seth Lyman, który kierował badaniem w tym temacie.

Czytaj więcej na ten temat: Rtęć: zanieczyszczenia, które przenikają do łańcucha pokarmowego

Wulkany były źródłem tlenu w pierwotnej atmosferze?

W rzeczywistości, jak uważa Fabrice Gaillard z Instytutu nauk o Ziemi w Orleanie (Francja), a także jego koledzy z ISTerre w Grenoble (Francja), geologia dominuje nad biologią. Dlatego też, ich dym, który dostawał się do atmosfery, uwalniał gazy bogate w dwutlenek siarki (SO2). Dwutlenek siarki, wypychany do powietrza, spowodował powstawanie rozpuszczalnych jonów siarczanu. Ale tlen produkowany przez nie, w drodze fotosyntezy, był początkowo konsumowany przez materię organiczną i żelazo rozpuszczone w oceanach. Na przykład, w atmosferze Wenus całkowicie brak tlenu, a tam ciśnienie atmosferyczne jest bardzo silne, natomiast, w atmosferze Marsa znaleziono ślady tlenu.

Czytaj więcej na ten temat: Wulkany były źródłem tlenu w pierwotnej atmosferze?

Recykling CO2 może zahamować ocieplenie klimatyczne

Ponieważ ludzie w dalszym ciągu są uzależnieni od paliw kopalnych, uwalniają oni dwutlenek węgla do atmosfery i w ten sposób przyczyniają się od ocieplenia klimatu. Tutaj bowiem, badacze przekształcają dwutlenek węgla (CO2) w tlenek węgla (CO, czyli czad), który ma większą wartość energetyczną, i z którego można następnie uzyskać węglowodory. A odkryli oni metodę, która pozwala recyklingować dwutlenek węglach dla celów energetyki. W rzeczywistości, udało im się opracować system, który pozwala na przetwarzanie dwutlenku węgla w produkty chemiczne zazwyczaj produkowane przez petrochemię. Dwutlenek węgla: molekuła trudna w eksploatacji.

Czytaj więcej na ten temat: Recykling CO2 może zahamować ocieplenie klimatyczne

Kremy przeciwsłoneczne: nanocząsteczki są niebezpieczne?

Od tej daty w rzeczywistości, producenci będą zobowiązani do ujawniania obecności składników w postaci nanocząsteczek na etykietkach produktów, z tego damego tytułu co obecności wszystkich składników kosmetycznych. Jedna mała wada: zastosowanie – bardzo dyskretne – nanocząsteczek w połowie produktów testowanych, nawet w produktach bio. Agencja AFSSAPS zaleca w konsekwencji unikanie używania produktów zawierających nanomateriały na skórę uszkodzoną, ale również w postaci sprayu, aerozolu albo pudru. Kremy przeciwsłoneczne zawierające nanocząsteczki, czy są niebezpieczne? W oczekiwaniu na obowiązek ujawniania obecności nanocząsteczek na etykietkach kremów przeciwsłonecznych (w 2013 roku), francuska agencja AFSSAPS oraz magazyn 60 millions de consommateurs pochylili się nad tą kwestią. Zresztą, już w dniu 14 czerwca, agencja francuska AFSSAPS opublikowała raport odnoszący się do nanomateriałów w produktach kosmetycznych.

Czytaj więcej na ten temat: Kremy przeciwsłoneczne: nanocząsteczki są niebezpieczne?

Topnienie lodowców na Arktyce: bakterie odpowiedzialne za efekt cieplarniany

Analizując metagenom ekosystemu uwięzionego w sercu zamrożonej ziemi, badacze mogli udowodnić obecność wielu bakterii (między innymi mikroorganizmami), z których niektóre są zdolne do transformowania metanu w dwutlenek węgla, podczas gdy inne są odpowiedzialne za syntezę metanu (prawdopodobnie nowy gatunek). Aby więc zaobserwować w momencie, kiedy ziemia rozmarza, naukowcy z Kalifornii przeprowadzili tak zwane rdzeniowanie (rdzeniowanie to proces, który ma na celu uzyskanie i wydobycie rdzeni wiertniczych, które są zazwyczaj fragmentem przewiercanego profilu geologicznego), a następnie pozostawili je do stopnienia w laboratorium, mierząc jednocześnie ilość gazu uwalnianego w miarę topnienia. Przeprowadzając analizy w różnych okresach (przed odmrożeniem, dwa dni później, siedem dni później), możliwe było zrekonstruowanie również dynamiki populacji, albo jeszcze ewolucji ekspresji genów organizmów tam obecnych, z biegiem czasu, na łonie tego ekosystemu. W czasie pierwszych dni, została uwolniona wielka objętość metanu: tego, który był uwięziony w lodzie. Ale po rozmrożeniu, więcej azotanów jest zredukowanych, podczas gdy tyle samo podtlenku azotu jest przetwarzane w azot.

Czytaj więcej na ten temat: Topnienie lodowców na Arktyce: bakterie odpowiedzialne za efekt cieplarniany

Komary: wiemy więcej na temat zapachów, które je przyciągają

Tak właśnie stwierdzili badacze, umieszczając komary w tunelu i obserwując, jak ich tor lotu się zmieniał, w zależności od zapachów, a przede wszystkim od alternatywnych wiązek CO2. Jeśli wiedzieliśmy już, że zapachy ludzkie przyciągają samice komarów, to prace, które przeprowadził Teun Dekker w 2001 roku wykazały, że stała wiązka dwutlenku węgla nie miała żadnego wpływu na tor lotu komarów Aedes aegypti. Ale sposób, w jaki analizują one te dwa parametry, jest bardzo interesujący: stały przepływ dwutlenku węgla nie przyciąga uwagi, z tego samego tytułu, co odizolowany zapach gospodarza. Jeszcze lepiej, ponieważ stężenie CO2 niewiele większe od tego, które jest obecne w atmosferze, jest wystarczające, aby pobudzić natychmiastową reakcję u samic komarów. Teun Dekker oraz Ring Carde opublikowali wyniki swoich badań w Journal of Experimental Biology.

Czytaj więcej na ten temat: Komary: wiemy więcej na temat zapachów, które je przyciągają

Dzień, w którym rośliny zamroziły Ziemię

Wiele czynników doprowadziło do spadku stężenia dwutlenku węgla w okresie ordowiku, stwierdzają badacze z uniwersytetu w Oksfordzie oraz East Anglia, którzy opublikowali swoje prace w Nature Geoscience. W rzeczywistości, dwutlenek węgla reaguje z wodą i skałą, aby wytworzyć wodorowęglan wapnia. Według naukowców z uniwersytetu w Oksfordzie oraz East Anglia, to właśnie wszystkie te procesy doprowadziły do redukcji temperatury atmosferycznej o ponad 5 stopni Celsjusza, a następnie do okresu zlodowacenie pod koniec ordowiku. Dlatego też, im więcej roślin lądowych jest w stanie wyciągać żelazo i fosfor, tym jest większa ilość dwutlenku węgla, uwięzionego na dnie oceanów. Ale badacze przypuszczają, że były one zdolne do pobierania różnych elementów zawartych właśnie w skałach.

Czytaj więcej na ten temat: Dzień, w którym rośliny zamroziły Ziemię

Zanieczyszczenia intensyfikują cyklony

Tak było w przypadku cyklonu z 1998 roku, który uderzył na zachodzie Indii, albo jeszcze w przypadku cyklonu Gonu, w 2007 roku, który był największym cyklonem, jaki kiedykolwiek zaobserwowano w tym regionie. Mimo wszystko, rezultaty te należy interpretować z dużą dozą ostrożności, ponieważ, jak przyznają to sami badacze w konkluzji do swojego badania, analizy odnoszą się jedynie do trzydziestoletniego okresu, w czasie którego przeanalizowano jedynie 20 cyklonów. Właśnie w ten sposób w regionie tym teraz znacznie łatwiej powstają huragany niż wcześniej, co wyjaśnia różnice intenstywności zaobserwowanej w okresie od 1979-1996 oraz 1997-2010. Zmiany w intensywności cyklonów są spowodowane osłabieniem pionowych uskoków wiatru od lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Generalnie, pionowe uskoki wiatru są dość silne w wymienionym tu regionie, przede wszystkim w okresie monsunów, a więc pozwalają skutecznie zablokować powstawanie cyklonów.

Czytaj więcej na ten temat: Zanieczyszczenia intensyfikują cyklony

Cudowny roztwór mineralny jest niebezpieczny

Francuska Generalna Dyrekcja Zdrowia przypomina, że te dwie substancje, czyli chloryn sodu oraz dwutlenek chloru w roztworze, mogą mieć działanie drażniące na skórę albo na błony śluzowe w przypadku zastosowania albo wypicia. Produkt ten przedstawiany jest przez jego producentów jako niezawodna odpowiedź na AIDS, żółtaczkę typu A, żółtaczkę typu B, żółtaczkę typu C, na malarię, na wirusa herpes, na gruźlicę, na większość rodzajów raka oraz na wiele innych, o wiele gorszych chorób. I to właśnie temu końcowemu produktowi są przypisywane, cytowane powyżej, rzekome właściwości „medyczne”, które są w rzeczywistości bardzo niebezpieczne. Jeśli chodzi o drogi układu pokarmowego, działanie toksyczne cudownego roztworu mineralnego jest różne, w zależności od ilości zastosowanego roztworu. Dlatego też władze przestrzegają konsumentów: jeśli już kupiliście ten produkt, czyli cudowny roztwór mineralny, zwany inaczej MMS, jego używanie (picie, smarowanie się nim), jest bardzo niebezpieczne.

Czytaj więcej na ten temat: Cudowny roztwór mineralny jest niebezpieczny

Ocieplenie klimatyczne: człowiek spowalnia przyszłe zlodowacenie

Według ostatniego badania przeprowadzonego przez badaczy z uniwersytetu w Londynie (University College London) oraz z uniwersytetu w Cambridge, nowe zlodowacenie powinno nadejść w ciągu tysiąca kolejnych lat. W przypadku zlodowacenia, tworzenie pokrywy lodowej na półkuli północnej miało dać początek górom lodowym zdolnym do modyfikowania prądów oceaniczynych. Dwutlenek węgla walczy z orbitą Ziemi. Jednakże, dwutlenek węgla (CO2) oraz gazy cieplarniane generalnie, mogą opóźniać to zjawisko. Zjawisko to spowodowało powstawanie wielkich różnic w temperaturach między obydwiem półkulami Ziemi.

Czytaj więcej na ten temat: Ocieplenie klimatyczne: człowiek spowalnia przyszłe zlodowacenie

Oceany zakwaszają się o wiele szybciej niż kiedykolwiek

Mimo że istnieją pewne podobieństwa, to nigdy w przebiegu tego okresu poziomy zakwaszenia nie przedstawiały, w swojej ewolucji, takiego potencjalego wpływu na chemię organiczną oceanów, co jest konsekwencją bezprecedensowych emisji dwutlenku węgla do atmosfery, jak wyjaśnia jedne z autorów tego badania, Andy Ridgwell, profesor na uniwersytecie w Bristolu, w Zjednoczonym Królestwie. Autor poprzedniego badania, przeprowadzonego w tym samym duchu i opublikowanego w naukowym przeglądzie Nature, Christopher Langdon, który jest biologiem i oceanografem na Uniwersytecie w Miami w Stanach Zjednoczonych, podkreśla: bardzo ciężko jest szybko odwrócić aktualną sytuację. W rzeczywistości, kiedy wzrost zakwaszenia wynosił średnio 0,008 p. H na wiek w czasie ocieplenia klimatycznego, to w XX wieku przeszedł już do poziomu 0,1 p. H. Wiemy, że w okresach zakwaszenia oceanów w przeszłości, życie nie zostało całkowicie unicestwione. W następstwie tych zmian, ocenia się, że zniknęło od 5% do 10% gatunków morskich w ciągu 20 000 kolejnych lat.

Czytaj więcej na ten temat: Oceany zakwaszają się o wiele szybciej niż kiedykolwiek

Komar a choroby zakaźne

Krew ssaków zawiera bowiem bardzo bogatą mieszankę protein, żelaza, tłuszczów oraz cukrów, od których zależy funkcjonowanie jajników samicy komara. Dramat ten rozgrywa się w maleńkich pozostałościach wody, które się gromadzą w zagłębieniach drzew, albo w maleńkich kałużach. Być może bardziej logicznym byłoby pomóc im opierać się tej chorobie? Ostatnio naukowcom udało się przeprowadzić sekwencjonowanie genomów dwóch najniebezpieczniejszych gatunków komarów. Wśród wielu czynników patogennych, które może roznosić komar, najgorsza jest malaria, która zabija każdego roku ponad 1 000 000 ludzi, spośród których dwie trzecie umiera w Afryce subsaharyjskiej, a w większości to dzieci poniżej 5 roku życia. Komary te, wliczając w to komary z gatunku Aedes, którze przenoszą choroby, zaadaptowały się do przemysłowego środowiska i rozmnażają się, na przykład, w zużytych oponach.

Czytaj więcej na ten temat: Komar a choroby zakaźne

Jezioro Kiwu: śmiertelne zagrożenie może pomóc Rwandyjczykom

Scenariusz ten naprawdę nie ma nic w sobie z science-fiction, albowiem do tego typu sytuacji doszło w 1986 roku w Kamerunie, kiedy to zginęło ponad 1000 osób. Ale w swoim czasie, wyciągnięty metan ma zasilać kilka elektrowni w Rwandzie, dając tym samym moc 100MW. W 1936 roku, badacze zaczęli zadawać sobie pytania, dlaczego w jeziorze Kiwu jest tak mało ryb. Próg nasycenia danego gazu w danej cieczy zależy w rzeczywistości od ciśnienia. Według oszacowań, najświeższych, na ponad 300 metrach pod powierzchnią jeziora ma się znajdować od 250 do 300 kilometrów sześciennych dwutlenku węgla oraz od 55 do 60 kilometrów sześciennych metanu.

Czytaj więcej na ten temat: Jezioro Kiwu: śmiertelne zagrożenie może pomóc Rwandyjczykom