Anopheles gambiae

Malaria: odkrycie nowego komara-nosiciela pasożyta?

gambiae istnieje w swoich dwóch genetycznych postaciach (M i S), to odnaleziono tylko jedną postać komara podgatunku A. gambiae Goundry, na cześć jednej z wiosek Burkina Faso, gdzie zostały odkryte. gambiae Goundry jest egzofilny (nigdy nie zalatuje do pomieszczeń, żyje więc i atakuje wyłącznie na zewnątrz), ponieważ nie udało się zebrać żadnego przedstawiciela tego gatunku wewnątrz pomieszczeń. gambiae Goundry. gambiae Goundry ma być ekstremalnie wrażliwa na zarażenie się tym pasożytem.

Czytaj więcej na ten temat: Malaria: odkrycie nowego komara-nosiciela pasożyta?

Dlaczego komary lubią właśnie ciebie? Przez twoje mikroby

Okazuje się, że mężczyźni z większą różnorodnością mikrobów żyjących na skórze są o wiele mniej atrakcyjnym posiłkiem dla afrykańskich komarów roznoszących malarię, z gatunku Anopheles gambiae. Następnie dali komarom wybór między każdą próbką i normalnym stężeniem amoniaku. Przypomnijmy, że amoniak jest znany z tego, że przyciąga komary. Niels Verhulst wraz ze swoimi kolegami zebrali lotne związki – czyli substancje chemiczne odpowiedzialne za zapach, łatwo uwalniane – z lewych stóp 48 mężczyzn. W rzeczywistości, bez bakterii na skórze, ludzki pot byłby bezzapachowy dla ludzkiego powonienia, jak stwierdzają badacze, którymi kierował Niels Verhulst z Wageningen University w Holandii.

Czytaj więcej na ten temat: Dlaczego komary lubią właśnie ciebie? Przez twoje mikroby

Malaria: czy pojawią się komary GMO, odporne i wytrzymałe?

Naukowcy zastosowali jednego z największych komarów-wektorów malarii, czyli komara z gatunku Anopheles gambiae, i wprowadzili do jego oraganizmu pewien element genetyczny, zakwalifkowany jako „egoistyczny”. A dzisiaj, rzecz się dokonała. Chodzi tutaj o gen kodujący endonukleazę (enzym, który tnie DNA), zazwyczaj kodowany przez introny. Coś takiego udało się już zrealizować u muszki drozofila (ulubiona świnka morska naukowców), ale nigdy nie udało się tego odtworzyć u insekta, który jest aktualnie naszym przedmiotem zainteresowania. To znaczy, sprawić, iż będzie mógł on przenosić się w sposób bardzo szybki i niewymuszony, z pokolenia na pololenie.

Czytaj więcej na ten temat: Malaria: czy pojawią się komary GMO, odporne i wytrzymałe?

Malaria: komar przenoszący chorobę podzielił się na dwa gatunki?

Dwa badania zespołu z Imperial College, w Londynie, opublikowane w czasopiśmie Science, pokazują, że główny wektor malarii w Afryce subsaharyjskiej, komar Anopheles gambiae, ewoluuje tuż pod naszym nosem, wręcz na naszych oczach. Przeprowadzili w tym celu sekwencję 400 000 poszczególnych regionów genomu, gdzie zauważono bardzo duże różnice w kodzie genetycznym. W drugim badaniu, biolodzy przeanalizowali genom wielkiej liczby komarów ze szczepów M i S, jak również trzeciej wariacji tego samego komara, ochrzczonej nazwą Bamako. Ideą tego badania był pomiar zróżnicowania genetycznego na łonie różnych komarzych populacji. Rozumiemy, że komary ewoluują szybciej, niż myśleliśmy, konkluduje pani Mara Lawniczak, oraz to, że na nieszczęście, strategie, które mogłyby zadziałać na jeden szczep komara, mogą się okazać nieskuteczne w przypadku innego szczepu.

Czytaj więcej na ten temat: Malaria: komar przenoszący chorobę podzielił się na dwa gatunki?

Komary: system schładzania, aby ograniczyć szok termiczny

W tym badaniu, dzięki kamerze termograficznej podczerwonej, pani Chloe Lahondere oraz pan Claudio Lazzari przeanalizowali w czasie rzeczywistym zmiany temperatury u komarów Anopheles. Komary z gatunku Anopheles opracowały zadziwiającą strategię, która pozwala im nie paść ofiarą szoku termicznego w momencie pobierania krwi swoich ofiar. Mechanizm te, nazwany „evaporative cooling”, działa dzięki typowej posturze komarów, które siadają na skórze gospodarza utrzymując w górze tylną część ciala. Środek walki z malarią?. Pozorne marnotrawstwo krwi eliminowanej wraz z kropelką moczu ma więc tutaj głęboki sens.

Czytaj więcej na ten temat: Komary: system schładzania, aby ograniczyć szok termiczny

Komary mają dwa typy węchu!

Dlatego też larwy komarów z gatunku Anopheles gambiae zostały umieszczone w pudełku zawierającym jakiś zapach. Dzikie komary oraz genetycznie zmodyfikowane (interferencja RNA genów kodujących te receptory), zostały włączone do tych badań. Im bardziej komar był przyciągany przez ten zapach, tym był aktywniejszy, wykonując liczne ruchy, które mogły zostać policzone. Naukowcy potwiedzili, że środek odstraszający DEET (N,N-dietylo-m-toluamid), potencjalnie toksyczny, ale szeroko jednakże używany, jest rozpoznawany poprzez niektóre z receptorów zapachowych komarów. W przebiegu nowych prac, które ukazały się w prestiżowym dzienniku Plos Biology, ci sami naukowcy zechcieli zidentyfikować receptory zapachów ludzkiego ciała.

Czytaj więcej na ten temat: Komary mają dwa typy węchu!

Nowa szczepionka przeciwko malarii - do zjedzenia!

Jest to szczep zdolny do zarażania myszy. Po upewnieniu się poprzez immunolokalizację, że proteiny-produkty fuzji są dobrze umieszczone w ziarnach skrobi, naukowcy następnie uodpornili myszy poprzez zastrzyk dootrzewnowy. Dwa kawałki protein pasożyta zostały wybrane przez naukowców, którzy chcieli połączyć je z enzymem GBSS: MSP1 i AMA1 pasożyta Plasmodium berghei. Ta niewielka modyfikacja może jednak zmienić antygeny i w ten sposób doprowadzić do syntezy szczególnych przeciwciał, które już nie rozpoznają antygenów źródłowych, a więc nie będą już chronić. Alga jednokomórkowa Chlamydomonas reinhardtii i Plasmodium poza tym dzielą wspólny punkt: nie dorzucają modyfikacji posttranslacyjnych (N-glikolizacja), do protein syntezowanych, podczas gdy inne rośliny są to tego zdolne.

Czytaj więcej na ten temat: Nowa szczepionka przeciwko malarii - do zjedzenia!

Komary genetycznie zmodyfikowane i walka z malarią

Badacze z Uniwersytetu w Arizonie spróbowali zmodyfikować genetycznie Anopheles stephensi, przedstawiciela jednego z gatunków komarów, które są roznosicielami tej choroby, tak, aby stały się one całkowicie odporne na infekcję Plasmodium. Komary heterozygotyczne, czyli takie, które posiadają normalną wersję genu Akt oraz wersję zmodyfikowaną, są, z jednej strony, w mniejszej liczbie, jeśli chodzi o podatność na zarażenia pasożytem niż komary dzikie (odpowiednio 10,5% do 58,5%), a z drugiej strony, te, które zostały zarażone, miały porównywalnie dużo mniej pasożytów – redukcja o całe 95,6%. Naukowcy następnie podali zarażone pożywienie insektom zmodyfikowanym genetycznie. Poza tym, poprzednie analizy pozwoliły wykazać rolę tego genu w różnicowaniu długości życia insektów. Kiedy tylko ten sam test wykonano na komarach homozygotycznych, to znaczy posiadających dwa allele zmodyfikowane genu Akt, żadnego już przedstawiciela Pasmodium nie odnaleziono u insektów, a więc nie odnaleziono ani jednego śladu infekcji.

Czytaj więcej na ten temat: Komary genetycznie zmodyfikowane i walka z malarią