Nieposłuszne dzieci: genetyka czy wychowanie?

Nieposłuszeństwo dzieci wynika z kombinacji czynników zarazem genetycznych, jak i wychowawczych. Tak właśnie ujawnia szerokie badanie przeprowadzone na 597 parach bliźniąt w Quebeku, obserwowanych od 20 miesiąca życia aż do 5 roku życia.

Rezultaty tego badania, opublikowane w przeglądzie naukowym Behavior Genetics, pokazują, że czynniki środowiskowe są głównymi przyczynami zachowań akceptacji bądź odrzucania reguł w danym wieku.

Jeśli chodzi o genetykę, ma ona wyjaśniać ustabilizowanie tego typu zachowań przez cały okres trwania rozwoju dziecka.

Badaczom nawet udało się podeprzeć liczbami te rezultaty: genetyka liczy się jedynie w 35% procentach jeśli chodzi o nieposłuszeństwo zaobserwowane na każdym etapie rozwoju dziecka, ale w ponad 90% w utrzymywaniu się takiej postawy z biegiem lat.

Postawy szacunku albo pogardy dla reguł wydają się relatywnie stałe w ciągłym okresie pięciu lat, a ta stabilizacja wynika z silnego oddziaływania genetyki, która sprawia, że niektóre dzieci są bardziej posłuszne, a inne bardziej nieposłuszne.

Ale wariacje w nieposłuszeństwie u każdego dziecka jest ze swej strony związana z czynnikami środowiskowymi, wyjaśnia Richard Tremblay, profesor na wydziale psychologii Uniwersytetu w Mondtrealu oraz współdyrektor tego badania.

Termin "środowiskowe" określa środowisko zarazem fizyczne, kulturalne oraz biologiczne, a więc grupuje różne czynniki, takie jak interwencje rodziców oraz inne wydarzenia przeżyte przez dziecko, miejsca, gdzie było wychowywane, oraz środki, jakie ma do dyspozycji.